Joris Van Dael

21/05: Het Paneel van Vlaanderen

En plots had ik nog eens zin om iets te schrijven. Jammer genoeg weinig positiefs, want 'k had graag iets vereeuwigd over Het Paneel van Vlaanderen en dat boek is me niet zo goed bevallen.
't Gaat om een vertaling van een twintig jaar oud werk van Arturo Pérez-Reverte, een Spaanse journalist die evenveel jaren geleden had besloten om z'n carrière een andere wending te geven.
Zijn bedoeling was om een Da Vinci Code-achtig verhaal te schrijven over een schilderij -Het paneel van Vlaanderen, of Het Schaakspel van Pieter van Huys (fictief en losjes gebaseerd op Pieter Huys?)- met daarin een verborgen boodschap en de daaruitvolgende intriges. De nog steeds kabbelende Dan Brown-hype was in ieder geval niet zijn motivatie om hieraan te beginnen, maar het kan wel de trigger geweest zijn voor de vertaler om nu aan het verhaal te beginnen. Het meeliften is alvast gelukt, want ik heb m'n geld eraan uitgegeven, maar achteraf bekeken was het misschien niet zo'n goed idee. Op de achterflap staat nochtans een recensie dat z'n vorige werk -De Club Dumas- een directe concurrent zou zijn van De Schaduw van de Wind. Je moet het maar durven schrijven... In ieder geval weet ik nu nog helemaal niet zeker of ik dàt verhaal ooit zal lezen... Ook op de cover blinken enkele lovende woorden van De Tijd. Ok, misschien ligt het gewoon aan mij.
Ik heb immers altijd de gewoonte om een verhaal achteraf, of al tijdens het lezen, te proberen samenvatten. Als ik een film moest maken met enkel actie erin, wat zou dan relevant zijn. En hier kom ik dus tot een héél kort verhaal... 99% van de massa bestaat uit enorm omfloerste analyses van een hypothetisch schaakspel dat geportretteerd is in het schilderij, vandaag wordt nagespeeld, maar ook in het echt zijn effecten heeft op de hoofdrolspelers. Ik heb niks tegen een auteur die z'n fantasie of kennis met de meest treffende woorden tussen de actie vlecht, maar het geeft hier weinig meerwaarde. Het verhaal wordt er alleszins niet door gedragen. Ofwel kies je ervoor om een roman te schrijven waarbij je je duimen en vingers kunt aflikken door de verrukkelijke taal die er afdruipt (wauw), ofwel kies je voor geheime raadsels, moorden, speurtochten en pas je je taal aan om de actie te ondersteunen.
Helaas heb ik ook weinig affiniteit met schaken. Ik weet wat een stuk mag doen, maar de strategieën, of het spel tout court, laten me koud. Misschien heeft dat m'n oordeel wel beïnvloed en kan ik het verhaal hierdoor niet helemaal naar waarde schatten... Hoewel ik toch geprobeerd heb om m'n objectiviteit te bewaren. Zo'n rocket science is het nu ook weer niet.
Wat de auteur met dit werk wou etaleren weet ik dus niet. Zijn onmetelijke taalkundige afdwalen? Zijn kennis van het schaakspel? Giet hier dan nog een vertaler over (ja jij, Jean Schalekamp!) die "ik vindt" durft te schrijven, maar ook enkele ongerijmdheden zoals "grote meesters" i.p.v. grootmeesters (doe toch een beetje moeite!) en ik moet al helemààl moeite doen om het einde te halen.
Maar 't is me dus gelukt.
Het einde is trouwens nog redelijk verrassend, ook gewéldig hard ingepakt in een wollen dekentje met extra pluisjes en... een beetje open.
Als er iets is wat ik haat, dan zijn het wel open eindes.
De laatste pagina was dus niet alleen de grand finale van het verhaal, maar ook de kers op de taart van m'n ergernis. De auteur die vergat te doseren, die de brief naar z'n uitgever al aan het typen is en als teken van zwakte een bevredigende eindnoot niet meer uit z'n vingers krijgt.

En de volgende die me wenst te irriteren mag hopen dat ik niet opnieuw in een gemotiveerde weblogbui zit :)

Mocht je 't boek zelf gelezen hebben (of niet) en zelf iets kwijt willen, laat je gaan.

27/11: De Ecocheques

Onze overheid geeft me weer de kriebels... De Ecocheques zijn uitgedeeld geworden: in een envelopje zit een folder met uitleg, een kartonnetje met reclame, en vervolgens 25 cheques van 5 euro. Leg me even uit waar de "eco-" naartoe is... Het papier bevat, net zoals maaltijdcheques (nog zo'n draak), een lijntje aluminium langs de rand, dus hoe recycleerbaar zijn ze?
Volgend jaar kan het dus alleen maar nog erger worden, want dan verdubbelt het bedrag nog. Waarom staat het bedrag niet gewoon netto, elektronisch, op onze zichtrekening? Waarom niet hetzelfde met maaltijdcheques? Waarom al die omwegen?

Eergisteren in De Tijd: "Belastingdruk in België stijgt". De gemiddelde belastingdruk in de OESO-landen is in 2008 met een half procentpunt gedaald, maar in België is de druk toegenomen. Op het hitlijstje van de belastingdruk van de OESO-landen staan we zelfs op de derde plaats!
Een dagje later, opnieuw in De Tijd: "VS investeren fors minder in ons land". De voornaamste reden? De torenhoge fiscale druk en de weinig flexibele arbeidsmarkt.

Je hoeft eigenlijk nooit ver te zoeken om alweer te lezen dat België het kneusje is.
De laatste tijd heb ik het al vaker gedacht: elk Westers land moest af en toe heel even China kunnen zijn. De Amerikaanse econoom Thomas Friedman heeft me hiervan overtuigd in z'n Hot, Flat, and Crowded. Hun omgang met de mensenrechten mogen ze houden, maar hun efficiënte manier van beslissingen nemen (of opleggen?) pakt soms heel voordelig uit. Beleidsveranderingen (of Lange Wappers, enz.) die hier jaren kunnen aanslepen, of gewoon onbespreekbaar zijn, zouden misschien met lichte dwang toch moeten doorgevoerd worden. Want het is bewezen: of het eindresultaat nu het ideale is of niet, het feit dat je snel beslist en een mogelijke oplossing snel implementeert, is op het einde van de rit altijd beter.
En nu ik toch al aan het freewheelen ben: het eindresultaat wordt volgens mij een Westerse wereld die zal overspoeld worden door het Oosten. De ontwikkelingslanden, de groeimarkten, de BRIC-landen,... Het enige verweer dat we hebben is een grondige revolutie in ons politieke, ecologische en economische beleid, want met een volledige natie in "rustige vastheid" zet je in de huidige wereld eigenlijk elke dag een stap achteruit.

03/11: Ik win Euromillions!

Volgens de National air traffic controllers association, de Amerikaanse vereniging van luchtverkeersleiders, zoeven er op een willekeurige dag zo'n 87.000 vliegtuigen door het luchtruim. Afgaand op dit gemiddelde zijn dat er 31.755.000 op jaarbasis. Het zijn Amerikaanse cijfers, want die waren het snelst te vinden.
Van die 32 miljoen vliegtuigen vallen er volgens aviation-safety.net zo'n 47 uit de lucht. De kans dat je in Amerika een vliegtuigongeluk meemaakt is dus 1 op 675.638. Je moet bijna 700.000 vluchten boeken om er zeker van te zijn dat je een degelijk ongeval meemaakt. Dat gebeurt nooit!

Volgens de Nederlandse overheid hebben jaarlijks ongeveer 820.000 Nederlanders de griep. Tijdens een gemiddelde epidemie gaan er daarvan zo'n 250 tot 2.000 dood, of een kans van 1 op 410 tot 1 op 3.280. 90% van die sterfgevallen zijn ouder dan 65, dus voor de bevolkingsgroep jonger dan 65 komt het ongeveer op een kans van 1 op 4.100 tot 1 op 32.800. Maar wat denk je zelf? Dat gebeurt nooit! Komaan, wie sterft er nu van een griepje?!

De Standaard schrijft dat Oostende blijkbaar het hoogste percentage aan spijbelaars kent: in het schooljaar 2007-2008 was 2,6% van de leerlingen uit het middelbaar onderwijs regelmatig op stap tijdens de lesuren. 1 op 38 ouders mag zich daar dus zorgen maken. Maar de kans dat uw kind niet op school zit? Onbestaand, want 't is toch zo nen brave.

...

Komende vrijdag is er weer zo'n 100 miljoen euro te winnen met Euromillions. De kans dat je met een rooster wint is zomaar eventjes 1 op 76.275.360. Ik kan het iets bevattelijker maken door te schrijven dat dit overeenkomt met het kunnen aanwijzen van 1 "winnende" millimeter op een afstand van 76 kilometer: bijvoorbeeld de afstand tussen het centrum van Antwerpen en Deinze voorbij Gent. Die miserabele kans kost je dan nog twee euro.

Maar mijn Euromillions van 12 euro ligt alvast klaar, want ik ga zeker winnen!!!!
En hopelijk mag ik even zeker zijn van een subtiel gefronste wenkbrauw bij u, beste lezer.

31/10: Crisis bij Shell en B-Cargo

'k Weet het, een lijn is er niet echt te trekken tussen m'n weblogartikeltjes, maar deze twee nieuwsitems deden toch m'n wenkbrauwen fronsen.
Dat het crisis is, hebben we allemaal al door, maar de manier waarop bedrijven hierop reageren is soms nogal... verschillend. Vrijdag en zaterdag las ik deze twee heel contrasterende berichten.
Eerst wist Shell te melden dat het zijn kwartaalwinst met 62 procent zag dalen tot 3,25 miljard dollar. Jip, de kwartaalwinst! De olieprijs zit in vergelijking met enkele maanden geleden eigenlijk nog steeds op recordhoogten, maar dat lijkt niemand nog te zien na de piek van ongeveer 150 dollar die haast de benchmark is geworden. De reactie van Shell: 5% van de banen, zo'n 5.000, zijn bedreigd. Daarnaast zullen 15.000 werknemers opnieuw moeten solliciteren voor hun job. Van een volstrekt onnodige overdosis stress gesproken… Tja, met een winst van meer 2 miljard euro per kwartaal ben je inderdaad niet goed bezig. "Analisten zijn tevreden dat Shell eindelijk werk maakt van besparingen", weet De Tijd er nog aan toe te voegen. Ben ik conservatief?
Over naar het andere uiterste, vandaag in de krant: het gaat niet goed bij B-Cargo. Enkele weken terug las ik het citaat dat B-Cargo "de grootste kaartersclub van België" is geworden. Er wordt al een tijdje bericht over de malaise bij het goederenspoor en terecht, want terwijl ze in de eerste helft van het vorige jaar nog 700 miljoen ton-kilometer wisten te verzetten, is dat getal nu gedaald tot 450 miljoen. De stalen sporen liggen er hopelijk beter bij dan het hopeloos vastgeroeste bedrijf, want de statutaire medewerkers kunnen niet ontslagen worden. Ze even verhuizen naar een naburige afdeling lukt ook niet zomaar. Flexibiliteit staat niet in het woordenboek. De komende drie jaar kijken ze echter aan tegen een gecumuleerd verlies van 383 miljoen euro, waarvan 188 miljoen euro in de boeken van 2009 zal staan.
Nu komt het… Jannie Haek, gedelegeerd bestuurder van de NMBS Holding, stelt dat er zo'n 1.000 personeelsleden teveel rondlopen bij B-Cargo. Voor de helft daarvan zou een oplossing bestaan, voor de anderen nog niet. "Het is niet de schuld van die mensen dat de goederendivisie van de NMBS in de problemen is gekomen." What?! Nee, natuurlijk is het hun schuld niet, maar zo kan je natuurlijk nooit herstructureren, terwijl het in dit scenario duidelijk nodig is: het goederenvervoer is een cyclische activiteit en moet er dus aan geloven in crisistijd… Jammer maar helaas.
Wat echter het interessantste is aan deze twee uitersten, is wat er achter de firma schuilgaat: bij Shell een heleboel institutionele en kleine beleggers die enkel winstmaximalisatie nastreven. Een minteken in de financiële rapporten is een minteken in het personeelsbestand. In het geval van B-Cargo staat er nog een NMBS Holding boven die alle omzetcijfers toch in één pot gooit en die kan bogen op een jaarlijkse miljardendotatie van de staat. Toegegeven, de staat mag volgens Europa niks meer bijdragen aan het goederenvervoer, maar er loopt wel nog een procedure om een eerder overeengekomen toelage van enkele honderden miljoenen goed te keuren. Misschien moet het goederenspoor écht eens van de revolutie proeven, maar helaas ontbreekt het de markt nog aan valabele concurrenten. Tiens… Horen we dat de laatste tijd niet vaker? Belgacom anyone? Electrabel? Ex-overheidsbedrijven? Met diezelfde overheid momenteel zowel als belanghebbende aandeelhouder als scheidsrechter? Openbreken die handel! Misschien loopt het wat vlotter met een vaatje olie van Shell ertussen. Het kost je vandaag 75 dollar.

25/10: Hoe symbolisch

Een paar dagen geleden las ik nog in de krant dat Umicore de grondstoffen had geleverd voor de 300.000 euro kostende Umicar Inspire zonnewagen die aan de tweejaarlijkse World Solar Challenge zou deelnemen. Hoewel de oppervlakte aan zonnepanelen redelijk beperkt is, kost het voertuig toch de prijs van een mooie woning, omdat de cellen niet zijn opgebouwd uit silicium, maar uit het heel wat duurdere germanium. Het blijft veel geld, maar Umicore zag het project uiteraard als een mooi uithangbord voor zijn eigen kunnen en dat van een bende studenten die er twee jaar hun studies voor hadden opgegeven.
Inmiddels is de race in Australië van start gegaan en het Belgische team kon alvast doorstoten naar een tweede plaats, waarna een windhoos de wagen van de baan duwde en ineens total loss verklaarde.
De officiële afstand van dit officieuze WK is 3.010 kilometer, maar voor ons team zit het er alvast op. Heel jammer, maar ik vond het oh zo symbolisch voor de groene inspanningen van ons landje. Of ben ik weer te zwartgallig? :)
Deredactie.be vertelt het volledige verhaal van de mislukking.

P.S.: i.v.m. mijn laatste bericht hieronder over de Dodentocht, waarop geen reactie meer kwam van ondergetekende: ik was ziek. Op de jubileumeditie godbetert. Gewoon ziek. Om steendood te vallen.

13/08: De Dodentocht: de tracking, het weer en het aftellen!

De tracking -het volgen van een wandelaar- staat blijkbaar al online en toont dat we met z'n allen al onderweg zijn in de lus rond Bornem! Nooit geweten dat de Dodentocht zo makkelijk kon zijn...
Het weerbericht (KMI, BDB) werkt voor het derde jaar op rij ook weer prima mee, dus ook dat zal me al niet tegenhouden om te finishen. 't Wordt vrijdagnacht wel redelijk fris en zaterdag behoorlijk heet, maar alles is beter dan regen. Vermoedelijk heb ik op zaterdagmiddag al ergere dingen aan de hand om me zorgen over te maken dan de stekende zonnestralen.
Op de Dodentochtsite kunnen we ondertussen bij het laatste nieuws van hoofdcoördinator Gunter Vergauwen lezen dat we echt wel de kaap van 10.000 deelnemers gaan halen:

Ik ben verheugd jullie massaal te mogen verwelkomen op de 40ste editie van de Internationale 100 km Dodentocht. Onze inschrijvingsteller staat momenteel op 7538 inschrijvingen.
Met nog drie inschrijvingsdagen te gaan en met de voorlopig goede weersvoorspellingen moet het dit jaar zeker lukken om over die magische kaap van 10.000 wandelaars te geraken!

't Is al zeker een pluim waard als ze het magische getal halen, maar de organisatie verdient er nog heel wat meer als ze het ook dit keer tot een goed einde brengen. Uiteindelijk zijn het allemaal vrijwilligers die op twee dagen tijd met honderden werkkrachten de output moeten leveren van maandenlang vergaderen. En dat allemaal... om 10.000 gekken eens goed te laten afzien. Mooie hobby.
Het wandelboekje kan je ondertussen ook downloaden. Veel nieuws staat er buiten de inleiding niet in, maar de cijfers vind ik altijd wel leuk om te lezen. Bijvoorbeeld over het Rode Kruis

Samen staan zij garant voor het uitvoeren van circa 5000 verzorgingen, waarbij naast het andere verzorgingsmateriaal, 10.000 compressen, 3000 naalden, 6 kilometer windels en 30 liter massageolie worden verbruikt.

Of het boodschappenlijstje:

7.000 Frangitarte, 8.000 Confituurcare, 8.000 Chocochoc koeken, 12.000 rijsttaartjes, 15.000 Vondelmolen peperkoek, 10.000 Vondelmolen energyrepen, 10.000 bananen Jaguar, 10.000 appelen, 10.000 Speculoos Vermeiren, 10.000 glazen DUVEL, 10.000 glazen PALM, 10.000 AQUARIUS energy, 8.000 Minute Maid vruchtendrank, 7.000 Aquarius red blast, 12.000 Sportdrank EXTRAN, 10.000 CEVAL energierepen, 4.000 appelsienen Jaguar, 1.100 liter soep Campbells, 10.000 belegde broodjes, 20.000 liter water. (...) Ook onze medewerkers, politie en brandweer worden bevoorraad met een 5000-tal broodjes.

En in de controlepost van de Palmbrouwerij kunnen we blijkbaar weer kiezen uit vijf warme maaltijden, maar over de kwaliteit daarvan spreek ik me liever niet uit. Maar da's op dat punt ook niet meer echt relevant, want calorieën zijn calorieën. En neerzitten is ook leuk.
Helaas zit er wel een typisch Vlaams ecologisch minpuntje in het verhaal. In de persmap lees je over de RFID-chips voor de tracking:

Dit jaar vragen wij echter geen waarborg meer! Dankzij onze nieuwe sponsor Vlaanderen In Actie kunnen we de chip gratis aanbieden aan al onze wandelaars.

Hoera! Dankzij het geld van de Vlaamse overheid hoeven we onze elektronische chip niet af te geven aan de finish, maar kunnen we hem gewoon bij het restafval gooien! Grmbl. Kris Peeters stapt trouwens nog een keer mee, samen met zijn zoon, dus je kan hem altijd even je mening hierover geven. :)
Anyway, dit houdt me niet tegen om met 200% motivatie, heel veel kriebels (die zijn er nu al), en een portie waanzin morgen om 21u te starten in Bornem!!! RROOAAARR!! *scheurt z'n hemd open en klopt op de borstkas*

08/08: De 40e Dodentocht, 14-08-2009!

Da's dus nog een weekje... Vandaag ben ik nog 22km gaan wandelen in en rond Puurs. Veel trainen heb ik niet gedaan, ongeveer vier of vijf wandelingen van nooit meer dan een goeie 20km, dus wat dat betreft zit ik al perfect op schema om de finish te halen :) In de jaren dat ik meer dan voldoende trainde (en nog genoeg vrije tijd had), lukte het me immers geen enkele keer.
Dit weekend was en is het de bekende Driedaagse van Puurs en die wil ik voor geen geld van de wereld missen. 't Is elk jaar in de week voor de Dodentocht en in dezelfde streek. Het ultieme voorgerecht voor de hoofdschotel van komende vrijdag en (hopelijk ook) zaterdag.
Tips en links over de DoTo vind je gegarandeerd ergens op m'n weblog, als je het zoekschermpje in de rechterhelft gebruikt. Zoek gewoon op Dodentocht en je vindt m'n brouwsels van de vorige jaren. Samengevat komt het hier op neer: eet en drink voldoende, ook als je nog geen honger voelt. Stap op je eigen tempo en draag enkel wat je gewoon bent te dragen. Geen nieuwe sokken of schoenen dus. En zorg dat je aankomt, hoe lang het ook duurt :) De conditie en attributen zijn één ding, volhouden tot je tong tussen je veters draait, hoort er ook bij.
Bekijk je 't liever vanuit een volgwagen, of langs de kant, laat het ons dan weten via Facebook! De sportievelingen zelf kunnen in deze Facebookgroep terecht.
Tenslotte wens ik alle collega-wandelaars of -lopers heel veel succes! En zouden we dit jaar eindelijk over de kaap van 10.000 deelnemers gaan??

08/07: Hans Labohm, zelfs ik kan het beter

Vandaag in De Tijd: "Rituele eredienst van broeikaskerk wordt een maat voor niets". Daaronder een kwart van een pagina voor Hans Labohm, die, zoals zijn korte biografie zegt, econoom en 'expert reviewer' is van het Intergovernmental Panel on Climate Change. Volgens mij wil iedereen die ook maar een beetje begaan is met de planeet onmiddellijk een andere 'expert reviewer', want hij lijkt enkel z'n eigen opinie te geloven. Typisch voor oude economen met dikke brillenglazen.

Zonder er al te diep op in te gaan:

• (...) Maar in feite groeit het ijs op de Zuidpool en is het op de Noordpool betrekkelijk stabiel.
  Net vandaag staat op deredactie.be te lezen dat het noordpoolijs dunner wordt: de Ice, Cloud and Land Elevation Satellite van NASA stelt dat het ijs tussen 2004 en 2008 dramatisch dunner is geworden. Elk jaar ging van het drijfijs zo'n 18 centimeter verloren. Ondanks de dikke brillenglazen geloof ik eerder de ogen van NASA's ICESat.
• (...) Maar in feite daalt de zeespiegel enigszins sinds 2006.
  Kan inderdaad kloppen, want het waterpeil stijgt niet elk jaar. Bekijk gerust even deze grafiek en focus niet op de jaarlijkse, maar wel op de gemiddelde wijziging. Misschien heeft ie toch nog nét iets dikkere brillenglazen nodig.
• (...) Maar in feite koelt de aarde al tien jaar af.
  Hetzelfde verhaal eigenlijk. Van jaar tot jaar kan de aarde wel afkoelen, maar kijk naar het gemiddelde... Hmm, ik denk dat ik ook in dit geval "NASA's Goddard Institute for Space Studies" ga geloven.

Sorry Hans, maar 'k had vanavond echt heel veel goesting om u met de grond gelijk te maken.

05/07: Comeback fail

Aqua probeert het nog een keer. Iedereen kent wel nog hun Barbie Girls en zo, maar daarna waren ze even gaan rentenieren denk ik. Tot vandaag.
Sinds enkele weken hebben ze een nieuw nummer uit: Back to the 80's. 'k Heb het inmiddels al in m'n iTunesfolder staan -ja, ik geef toe dat ik het een tof nummer vind!-, maar ze hebben met hun lyrics echt wel de hoofdvogel afgeschoten.
Gisteren hoorde ik het pas voor de eerste keer op de radio en sloeg me meteen voor de kop (vermoedelijk net zoals zij) toen ik het volgende hoorde:

When Eminem was just a snack
And Michael Jackson's skin was black

Dan maak je dus eindelijk je comeback, stop je er allerlei referenties in naar de jaren 1980, breng je het uit op single,... om tenslotte te horen dat Michael Jackson is doodgevallen.
Mensjes van Aqua, indien jullie meelezen, dan doe ik ineens een voorstel voor verbeterde lyrics. Misschien is het nog niet helemaal te laat om de single effe aan te passen:

When Eminem was just a snack
And Michael Jackson's skin was again black

Ok, misschien schort er nu wat met het ritme, maar daar vinden jullie ongetwijfeld iets op.

P.S.: inspiratie voor de titel van dit blogpostje: failblog.org

15/06: Ik sta (al een jaar) op tinternet!

't Is jandorie al dertien maanden geleden dat ik met geschaafde knieën en ellebogen achter m'n bureau zat bij SD Worx voor een casting en daaruitvolgende opnames, en ik heb er nog nooit iets over geweblogd! Dan heb ik al eens m'n fifteen minutes of fame...
Beter laat dan nooit, dus hierbij zet ik mezelf even volop in de schijnwerpers! :)
Vorig jaar werkten SD Worx en These Days samen voor een Employer Branding project. Een onderdeel daarvan was een reeks filmpjes met personeelsleden in de hoofdrol. Toen ik hiervan hoorde ben ik dadelijk naar de casting gegaan in ons bedrijfsrestaurant, om voor de eerste keer al terug te komen met enkele schaafwonden. Effe later was het dan echt aan mij en na een halve dag draaien was het filmpje ingeblikt: ik als mislukte basketbalspeler die z'n "jury", de interviewers van SD Worx, kwam imponeren met papierpropjes en een prullenmand. The war for het verkeerde talent dus.
Hoe lang de reeks nog online gaat staan, inclusief making of, weet ik niet, maar zolang het nog kan: ga kijken! "Time-Out" is het mijne...
Gelukkig heb ik me ook wat serieuzer ten dienste gesteld van m'n werkgever en heb ik al een paar keer in Vacature en een paar flyers gefigureerd als IT consultant. Wel jammer dat ze m'n voornaamste kenmerk, m'n kraakbeendopje bovenop m'n rechter oorschelp, hebben weggephotoshopt! Oh, en zie je toevallig zo'n foto in Vacature, maar dan niet met mezelf, maar met m'n collega Katrien Hesters: ze heeft MIJN laptop vast! De mijne! :)

PS: Als je het filmpje gezien hebt mag je natuurlijk ineens ook een vacature invullen. Als je er dan toch bent...

14/06: A sense of urgency, please

Afgelopen donderdag publiceerde De Tijd op bladzijde drie een paginagroot artikel over de huidige olievoorraden. Lang geleden dat ik er nog iets over schreef.
Voor aardolie is alvast de conclusie dat er nog voor 42 jaar reserves in de grond zitten. Sinds 1998 zijn de olievoorraden voor het eerst iets teruggevallen in vergelijking met het jaar ervoor. Een belangrijke kanttekening bij die 42 jaar is dat er wordt uitgegaan van het huidige verbruik en de huidige voorraden. Als je weet dat het we net uit een crisis aan het kruipen zijn die de vraag gedrukt heeft, dan ziet het er alvast niet goed uit voor de toekomst. Het andere deel van de vergelijking, de huidige voorraden, is ook iets riskants. In het afgelopen jaar zijn de voorraden geslonken, maar wat brengt de toekomst? Er wordt al jaren gesproken over intensievere boormethodes om toch nog meer te kunnen ontginnen uit een oliebron, maar momenteel liggen de investeringen wel op apegapen door de te lage olieprijs. De industrie heeft zich het record van bijna 150 dollar voor een vat blijkbaar snel gewoon gemaakt.
We kunnen misschien eens vergelijken met steenkool. Daarvan hebben we nog de grootste voorraden in de grond steken, hoewel het de meest vervuilende fossiele brandstof is. Momenteel (opnieuw aan het huidige tempo van ontginnen/verbuiken) komen we er nog 122 jaar mee toe. Comfortabel, zou je denken, maar vorig jaar was het nog 133 jaar. Vijf jaar geleden zelfs 200 jaar. Think about it.
Met aardgas zingen we het trouwens nog een theoretische 60 jaar uit.
De 42 jaar voor aardolie vind ik dus al behoorlijk dramatisch worden. Nog dramatischer is misschien het feit dat ik de enige lijk te zijn die er zo over denkt. 35% van het totale primaire energieverbruik wordt gedekt door aardolie. Da's maar een derde, maar daarin zit wel de volledige transportsector vervat. En is er eigenlijk al iemand die een valabel alternatief kan aanbieden (zelfs in onderzoeksfase) voor het vervangen van benzine of diesel? Aardgas is niet echt een optie, want dan zie je die 60 jaar ook gauw vallen naar 40 of minder.
Het belangrijkste echter, en daar heb ik nog maar weinigen weten over berichten en al zeker geen doordeweekse economen of politici, is dat niemand zich afvraagt of je tijdens dat 42e jaar nog steeds gewoon aardolie zal oppompen en afrekenen aan een 60 euro per vat. Beeld je in dat de berichtgeving niet 42 jaar was, maar 15 jaar. In 2024 is het afgelopen. Geloof je dan écht dat we een liter diesel voor 1 euro uit de pomp zouden krijgen? Think again... Om nog maar te zwijgen van de geopolitische toestand, want zou je zelf je laatste opgepompte vaatje zomaar te koop aanbieden aan het westen? Of liever zelf bijhouden? Of trek je als westerse staat nog een keer met een leger naar het oosten om het dan maar zelf te gaan ophalen?
En mannekes, ook al was het geen 42 jaar, maar 142 jaar, het is een eindige bron. Toon een beetje respect en slurp het niet allemaal leeg. En stort ons niet in een nooit-geziene economische crisis, maar doe er voor de verandering eens wat aan. Bedankt.

P.S.: al goed dat ik het voor de verandering eens niet gehad heb over de milieuproblematiek :)

03/05: De stad der leegstand

Ondertussen heeft La Scène, de Sint-Niklase zaak van het huidige Mijn Restaurant!-seizoen, zijn deuren als eerste moeten sluiten. Een goeie start hadden ze alvast niet gemaakt, maar ik vond toch dat ze zich heel goed herpakt hadden en dat de kritiek meer en meer onterecht werd. Helaas ben ik er niet zelf kunnen langsgaan, dus een persoonlijke ervaring zal ik nooit meer kunnen opdoen. Momenteel zie je een met de hand geschreven A4'tje hangen met "GESLOTEN PRIVE" erop. Koeltjes.
De laatste twee afleveringen, waarin waarschijnlijk werd getoond hoe goed de twee genomineerden campagne voerden, en wie uiteindelijk de deuren moest sluiten, heb ik zelfs niet meer bekeken. Ze staan nog op de digicorder, maar een film is niet meer spannend als je het einde al kent.
Enige affiniteit met Ben en Dominique had ik niet echt, maar toch is me een zekere moedeloosheid bekropen. Ze hadden gewoon pech met hun locatie in Sint-Niklaas.
Ik herinner me het beeldfragment nog toen burgemeester Freddy Willockx vol fierheid, met de borst vooruit, de sleutel mocht overhandigen in de eerste aflevering. Uiteraard moest hij nog een keer de ingrijpende stadsvernieuwingsprojecten onder de aandacht brengen. Dit zou er nog een mooi, onvoorzien vervolg aan breien. Iedereen zou La Scène steunen.
Ondertussen heeft Sint-Niklaas er gewoon weer een leegstaand pand bijgekregen. Echt wraakroepend. Het enige wat ik tijdens hun eindstrijd nog vernomen heb is dat Ben en Dominique bijvoorbeeld aanwezig waren op het motortreffen op de Grote Markt ten voordele van Kom Op Tegen Kanker. Het podium van het stadsbestuur stond ook op het marktplein en er was hun beloofd dat ze even acte de présence mochten komen geven en een oproep mochten lanceren om te sms'en. Niks daarvan... Uiteindelijk werd hun de toegang tot het podium geweigerd.
Het lijkt een ziekte van het huidige bestuur (of gewoon Freddy?) te zijn. Tonnen aan goeie voornemens, heel wat uiterlijk vertoon, maar een hyperdramatische uitwerking. Het stationsplein is een spookstad en een wandeling door de Stationstraat doet het kippenvel niet wegtrekken, integendeel. Tijdens de afgelopen jaren probeerde het stadsbestuur, met als woordvoerder het centrummanagement, toch steeds het positieve te belichten. De leegstand was aan het wegebben en de Stationstraat moest zich gewoon meer specialiseren en niet teren op de ketens die je overal vindt.
Helaas is er na al die jaren nog steeds niks veranderd. De plannen waren heel mooi, het visuele resultaat is het ook, maar de inhoud is onbestaand. Er was nu eens een kans om een extraatje te verdienen, een echt restaurant en geen twaalfendertigste brasserie met scampi's van de chef, maar 't heeft niet mogen zijn. Heel jammer. Ben en Dominique, het spijt me dat je van alle mogelijke locaties net in Sint-Niklaas moest belanden.