Reacties

11/02: De mobiliteitscrisis



Het is een straffe titel als kop, maar ik geloof dat we al lang niet meer moeten wakker liggen van de bankencrisis - het woord "crisis" wordt volgens mij enkel nog kunstmatig in leven gehouden. Ik geloof ook dat er geen huizencrisis staat aan te komen, ook al wordt er met de nodige regelmaat weer gewag gemaakt van stagnerende of dalende huizenprijzen. Ik geloof dat we op heel wat vlakken goed bezig zijn.
Helaas ben ik er wel van overtuigd dat we in een andere crisis terechtkomen die nog niemand lijkt te zien aankomen... Een mobiliteitscrisis. Eigenlijk zijn toch alle ingrediŽnten aanwezig?
Zo liggen bedrijfswagens weer regelmatig onder vuur. Volgens de sector garanderen de wagens een jong en "milieuvriendelijk" wagenpark, terwijl de tegenstanders dan weer vinden dat er te veel "gratis" kilometers mee worden gereden. Nog erger wordt het wanneer je over het proefproject van het rekeningrijden begint. Een belasting voor de werkenden voor de ene, een gerichte taks op vervuilers op piekmomenten voor anderen. Ondertussen is er ook weer nieuws over de oosterweelverbinding waarvoor het milieueffectenrapport klaar is en dat eindelijk Antwerpen weer vlot zal trekken, of nog meer verkeer zal aanzuigen en iedereen zal doen verstikken in fijn stof. Af en toe lees je dan ook nog iets over het handvol elektrische wagens dat hier rondrijdt en hoe Europa ons oplegt om een minimale infrastructuur van laadpalen te voorzien en dat BelgiŽ als een van de enige landen geen subsidies uitreikt voor deze wagens. Of dat er te weinig passagiers over de nieuwe diabolo naar de luchthaven sporen o.w.v. de hallucinante toeslag van 5,07 euro per traject.
Zo, als dit nog geen kiemen zijn voor een nieuwe crisis! Laat ik ze hier dus even lanceren. De mobiliteitscrisis.

Aan de basis ligt volgens mij ons verworven recht op persoonlijke mobiliteit. We willen niet met het openbaar vervoer, we willen in onze eigen cocon zitten. We willen niet zomaar een cocon, we willen er een die even blits is als onze nieuwste smartphone. Jarenlang deed ikzelf alles met m'n fietsje en de trein. Van de bus was ik nooit echt fan. Ik trapte een 4.000km per jaar bijeen en geraakte overal waar ik toen wou geraken. M'n rijbewijs haalde ik enkel omdat dit als "normaal" werd beschouwd, en dat was eigenlijk ook niet zo'n slecht idee. Tot ik in het jaar 2007 een firmawagen kreeg aangeboden. Ow jee. In 't begin had ik het er echt moeilijk mee, het was een hele ommezwaai voor me, maar ondertussen ben ik er even goed aan verslaafd. Een goeie geluidsinstallatie voor m'n iPod, voldoende plek om m'n twee kinderen deftig te kunnen vervoeren, enz. Dan ga je ťcht niet zomaar terug naar het openbaar vervoer... Wat dat betreft was m'n werk ook wel een eye-opener. Tijdens m'n zes maanden autoloze proefperiode trok ik me goed uit de slag met de trein, maar als ik kijk naar de klanten die ik vandaag in m'n portefeuille heb, dan was dit niets minder dan onmogelijk. Zelfs voor m'n klanten aan het station van Etterbeek in Brussel is het al onhaalbaar lastig in vergelijking met de wagen.

Het lijkt er ook een beetje op alsof mobiliteit in het algemeen wordt wegbelast. Misschien kan je nog overwegen om het geen mobiliteitscrisis, maar mobiliteitsarmoede te noemen. En dat vind ik heel, heel erg...

Wat ik eigenlijk wil? Enkele concrete voorbeelden van het mobiliteitsbudget dat m'n werkgever samen met de CD&V heeft uitgewerkt.
Ik wil ook heel graag m'n dagelijkse pendelverkeer van 60km met een kleine elektrische wagen doen, maar ik heb wel m'n diesel nodig om m'n drie andere gezinsleden te verplaatsen, naar de Colruyt te gaan voor m'n echtgenote haar kinderopvang, op vakantie te gaan, m'n warme luchtballon te trekken, enz.
Ik wil heel graag dat we naar een slimme globalisering gaan. Dringend. Gisteren had ik een pak melk vast in de Lidl: "geproduceerd in Duitsland met 100% Belgische melk". Of een pakje van de goedkoopste boter in de Colruyt: geÔmporteerd vanuit Spanje. Of quasi ŗlle producten in de Aldi en Lidl: geÔmporteerd vanuit Duitsland. Wraakroepend. Vooral omdat dit dan nog vaak de goedkoopste keuzes zijn. Neem een willekeurig snapshot van een drukke snelweg en je ziet een enorm aantal vrachtwagens. Hoeveel zouden er niet verdwijnen mochten deze enkel nog nuttige imports vervoeren en geen melk die de koeien naast ons huis ook afleveren of hesp die in BelgiŽ niet slechter smaakt dan in Duitsland?

'k Voel me soms schuldig om "zomaar" rond te rijden en dat wil ik niet meer. Kunnen we het echt niet beter aanpakken dan de manier waarop we vandaag bezig zijn? Mobiliteit ligt ons allemaal nauw aan het hart, of we nu ijveren voor veilige fietspaden in de steden, voor vlotte snelwegen, voor een gezonde lucht voor onze kinderen, enz. het gaat ons allen aan. Maar de oplossing naar de gewone consumenten verschuiven is niet zoals je kan zeggen dat je niet in de file staat, maar zelf ook de file bent. De mobiliteitsarmoede is meer dan dat... We hebben er een sterke overheid voor nodig die ons en de bedrijven in de juiste richting duwt. Die voldoende daadkrachtig is om steden weer vlot te trekken. Jammer genoeg zie ik het nog niet meteen spontaan gebeuren en vrees ik dat het een beetje zoals met de klimaatplannen zal zijn. De oplossing zal er pas komen als het al te laat is.

Reacties geplaatst

Nog geen reacties

Add comment

U moet ingelogd zijn om op dit bericht te reageren.