05/03: Hoest, kuch

Deze namiddag komt eindelijk de dokter. Die "eindelijk" is niet zijn schuld, maar wel de mijne: ik was uiteraard weer te lui om het initiatief te nemen en het zou wel vanzelf overgaan. Niet dus.
Op 19 februari begon het met keelpijn en even later kwamen de hoestbuien en de snotspetters. 'k Heb in die eerste week een paar nachten echt last gehad van het felle gehoest, maar het leek te verbeteren. Tot vannacht, want ik lag weer wakker en volop de blaffen. Het wordt niet echt erger, maar het gaat ook niet over, en nu is m'n energie echt op.
Het is trouwens niet in BelgiŽ begonnen, maar net tijdens het weekje dat ik met m'n vriendin in Hurghada verbleef. Van timing gesproken... Eigenlijk was het een superfijne vakantie, maar 'k vond het zo jammer dat ik elke dag wel iets had.
In Hurghada valt eigenlijk bitter weinig te beleven, maar het was al een tijdje m'n droom om een keer in de zon te liggen tijdens de winter. En nu ik aan het werk ben, kon ik het me dus eindelijk permitteren, dus dat moesten we een keer gaan uittesten. Het strandliggen ging ons eigenlijk wel goed af, maar we sprongen toch een beetje uit de massa met al die dikke en gepensioneerde Duitsers rond ons. Op vrijdag zijn we dan toch wat calorieŽn gaan verbranden, samen met de (Vlaamse, Nederlandse, Franse en Egyptische) mensen van Blue Paradise: voor een goeie 60 euro kan je een hele dag mee op hun boot en in de voormiddag vinden de introductieduiken plaats: samen met een instructeur ga je na een korte cursus voor een kwartier de dieperik in naar een van de vijftig duiklocaties die je alleen al voor Hurghada vindt. In de namiddag kon je 20 euro bijbetalen om het nog een keer te gaan doen op een andere locatie en dat heb ik dan ook gedaan. Het was echt een onvergetelijke ervaring, maar dat zegt echt iedereen die het een keer heeft meegemaakt. Reken ons dus ook maar bij het clubje dat dit aan iedereen zal aanraden!
Voor de rest was het weekje nogal uneventful. Het is me wel opgevallen dat er weinig insecten rondvliegen, buiten enkele muggen die je uit je slaap kunnen houden en een paar moedjahedien-strontvliegen die het toch wagen van op m'n vel te komen kietelen, daarbij hun eigen leven nodeloos riskerend. Op zaterdag werd echter het hele strand overspoeld door een ware libellenplaag. Het moeten er duizenden geweest zijn. In tegenstelling tot hun broers en zussen op dit continent lieten zij de mensen helemaal met rust. 'k Heb geen enkele landing meegemaakt en ik zag dus niemand z'n roman, parasol, handdoek of wat dan ook in de lucht keilen. Ze hingen daar gewoon te hangen in de lucht.
De dag ervoor was het dan paniek in het water, want toen was het een heuse kwallenplaag die ons te beurt was gevallen. En die gekke kwallen haalden het dan nog in hun euh... hoofd om aan te spoelen. Door de zwaartekracht verliezen ze dan helemaal hun vorm, zodat er na enkele minuten nog slechts een dretske van overblijft dat ligt uit te drogen in de zon. Zoals die dikke Duitsers eigenlijk, maar dan doorschijnend.
Binnenkort zet ik wel enkele foto's van ons reisje online.