18/04: De 196 van Brussel

Sinds vorige week werk ik wekelijks drie dagen als externe consultant in Brussel, op de Kunstlaan. Sinds 2 april heb ik wel m'n eerste bedrijfswagen gekregen, maar 'k zou mezelf niet zijn mocht ik hem gewoon laten rijden zoals van mij verwacht wordt. Nee, ik ben weer zo raar/apart/uniek/... om zelf m'n treinabonnement naar Brussel te betalen. Mijn motivatie? Ik zit echt zo graag op de trein de Metro, De Tijd en m'n actuele leesvoerboekromanwhatever te lezen. En de stress om met de auto naar het centrum van Brussel te moeten tuffen mag ik ook missen. En inderdaad, 't is ook omdat die groene hippie weer komt bovendrijven...
Eigenlijk is het ook wel leuk om te voet de kleine kilometer tussen het centraal station en de Kunstlaan af te leggen, zeker met de mooie lentedagen die we al gekregen hebben. Op die kleine afstand moet je trouwens 196 treden overwinnen en enkele hellingen: nooit geweten dat Brussel centrum zo steil kon zijn...
En ik wist ook nog niet waar al die (alweer zeer actuele) klachten over vertraagde treinen vandaan kwamen. Tot vorige week. Na acht jaar pendelen tussen Sint-Niklaas en Antwerpen leek alles rozengeur en maneschijn, maar vijf dagen naar Brussel sporen heeft me toch een andere dimensie leren kennen: elke morgen steevast 5 minuten vertraging bij vertrek uit Antwerpen, vanmorgen zelfs 10 en al 17 bij aankomst in Brussel; vorige donderdag een bovenleidingbreuk in Schaerbeek zodat er drie kwartier bij m'n reistijd kwam en gisteren een ware jodendeportatie op die IR-trein naar Brussel. Geen wand of deur of handvat dat me rechthield, wel alle medeforensen die rond me gepletterd stonden. Gelukkig stond er nog geen enkele stinkzwam tussen: enkel fris gedouchte, volop wakker wordende, lekker rustige pendelaars.
Ha, 't is toch altijd een beetje reizen...