Archives

29/07: Media Markt in Sint-Niklaas

Blijkbaar heb ik een belangrijk nieuwsbericht gemist terwijl ik op vakantie was, want Media Markt zou een vestiging in het bijna afgewerkte gebouw op ons Stationsplein, recht tegenover het station, wel zien zitten. Volgens een enquÍte van Het Nieuwsblad zien de bewoners dit zeker zitten en mij mag je ook bij die groep rekenen. De onderhandelingen met het stadsbestuur moesten toen echter nog starten.
Het is helemaal waar dat de werken aan de Grote Markt, samen met de opening van het mooie Waasland Shopping Center het doodvonnis betekenden voor de handelaars in de Stationstraat, maar volgens mij mag je dit keer niet hetzelfde verwachten. Ik herinner me nl. nog heel goed de opening van de allereerste Media Markt in Antwerpen: het was een heuse toeristenattractie die massa's mensen op de been bracht. En dat is volgens mij net de extra dynamiek die het centrum nodig heeft om weer op koers te komen. De Stationstraat ondergaat een hele vernieuwing en het aantal shoppers neemt weer toe. Dat kan alleen maar verbeteren, zeker met een zaak op het Stationsplein, want daar is het al leegstand wat de klok slaat. De twee nieuwe parkeergebouwen zijn dan ook per definitie helemaal leeg en de horeca ligt op apegapen. Enkel de Siniscoop is er nog echt succesvol te noemen. Een van de buren van de Media Markt zou wel een KrŽfel zijn en in de Stationstraat vind je ook een Photo Hall, Free Record Shop en Extrazone, maar voor de rest verwacht ik weinig slachtoffers van deze nieuwe concurrent. En dan nog: het zijn "slechts" ketens die je overal vindt en de nieuwe Media Markt heeft ook z'n personeel nodig.
Volgens mij is het eindresultaat van de berekening sowieso positief, dus laat die Media Markt maar komen!

26/07: Dodentocht stevent af op recordaantal deelnemers

Vers van de pers:

De Dodentocht van Bornem, de jaarlijkse wandeltocht van 100 kilometer, lijkt dit jaar af te stevenen op een recordaantal deelnemers.

De voorinschrijvingen, die werden afgesloten op 15 juli, tellen al een kleine 6.000 deelnemers. "Onze ervaring leert ons dat het aantal voorinschrijvingen op de dag zelf verdubbeld wordt. Dat betekent dat we voor het eerst op meer dan 10.000 wandelaars zullen afklokken", zegt secretaris Harry De Ceulaerde.

De Dodentocht spreekt jaarlijks ongeveer 9.000 wandelaars tot de verbeelding. Niet elke deelnemer haalt maximum 24 uur na de start van de 100 kilometer lange wandeling de finish, maar dat blijkt de wandelaars niet af te schrikken.

Mij schrikt het ook helemaal niet af, ook al heb ik quasi geen training gehad dit jaar. 'k Heb enkele weken 7 op 7 gewerkt, ben op vakantie geweest,... Tijdens het schooljaar was het zoveel makkelijker om vrije tijd te vinden! Maar toch zal ik er bij zijn op 10 en 11 augustus! Sowieso voor de unieke sfeer, en toch met een klein beetje ambitie om de finish te halen.

22/07: FieldName: null.java.lang.Exception

Even paniek na m'n thuiskomst: iTunes moest blijkbaar geŁpdatet worden, maar daarna bleek het programma niet meer te werken... Ik kon niet meer inloggen in m'n account, want telkens verscheen in rode letters de bovenstaande foutmelding. Een nieuwe account aanmaken is immers geen optie, want dan ben je je huidige licentie op de aangekochte muziek kwijt... Op de supportsite van Apple.com vond ik er niks over terug... Gelukkig was het opgelost door iTunes gewoon nog een keer te downloaden en opnieuw te installeren. 't Liet me anders wel even schrikken... Dankzij die rotte DRM-beperkingen had ik al m'n muziek kwijt kunnen zijn. 'k Had niet verwacht om na m'n vakantie al zo snel weer aan 't zweten te slaan!

20/07: Onze buren, de Rasmussen

Oei, 'k vond die titel al redelijk moeilijk om mee te beginnen. Als je Rasmussen heet, en je wil daar het meervoud van maken, schrijf je dan de Rasmussenen? Nu lijkt het alsof we een kolonie vogels naast ons hebben, maar het klinkt dan toch juister dan dat schijnbaar dubbele meervoud.
Right, 'k zal maar to the point komen: vandaag is m!n laatste dag vakantie in ItaliŽ: elk jaar, begin juli, trek ik met de familie naar het noorden van ItaliŽ. We verblijven dan in enkele houten huisjes op een camping in de Italiaanse Dolomieten. Elk jaar zit in het huisje naast het onze een Deens koppel: ze zitten de godganse dag onder een partytentje te kijken naar hun satelliet-tv. (De vrouw noemden we trouwens steevast de kanarievogel omdat ze altijd een knalgeel kleed aanhad, behalve dit jaar. De vergelijking met de vogels was dus toch nog niet helemŗŗl fout.)
Een paar dagen geleden hadden ze echter stevig doorgezakt en was de vader stomdronken. De reden was al snel gevonden: blijkbaar zaten we hier al elk jaar naast de ouders van de gevallen Tour-ster Michael Rasmussen! Vandaag is het feest uiteraard voorbij... Ze zitten echter nog steeds hier achter me onder hun witte tentje voor de televisie. Naar 't schijnt heeft de renner ook een eigen fietsenwinkel in Bardolino aan het nabije Gardameer. Dan heeft de stakkerd toch nog iets om van te leven...
(Maar voor de rest ben ik eerder een De Deckerfan en mag die hele dopingzooi helemaal opgeruimd worden en mogen de daders publiekelijk aan de schandpaal genageld worden. Ze bedriegen niet alleen de organisatie om zo hun sport-cv (en bankrekening) nog wat te kunnen aandikken, maar gaan ook met het vertrouwen van duizenden fans aan de haal, en vooral dat laatste is onvergeeflijk. Over het gedoe rond Kim Clijsters haar huwelijk ben ik dus ook helemaal niet te spreken, maar dit laatste helemaal tussen haakjes.)

16/07: Passiefhuis toch gesubsidieerd

Op de valreep, vlak voor het ontbinden van het parlement, werd er toch nog voor war goed nieuws gezorgd op het ecologische front: als je passiefhuis aan enkele normen (bij een luchtdichtheidsproef met een drukverschil van 50 pascal tussen de binnen- en buitenomgeving mag het luchtverlies niet hoger liggen dan 60% van het volume van de woning: de woning wordt dus "opgeblazen" om te zien hoe luchtdicht ze is. Daarnaast mag het jaarlijkse verbruik van de woning niet meer dan 15kWh per geklimatiseerde m≤ bedragen) voldoet, mag je 10 jaar lang op 600 euro belastingaftrek rekenen. En daar is BelgiŽ echt wel goed in… In Duitsland of CaliforniŽ (het hoeft niet altijd dicht bij de deur te zijn), krijg je al vaker je korting rechtstreeks bij aankoop en hoef je niet in een keer het volledige bedrag op te hoesten om daarna met heel wat vertraging via de belastingen je geld terug te krijgen. De installatie van fotovoltaÔsche panelen is hier een goed voorbeeld van, want met 10.000 euro kom je al niet zo ver om een deftige installatie te laten installeren. En die duizenden euro’s moeten er dus eerst liggen alvorens je na een tijd je geld deels kan terugkrijgen. Wat wťl een goeie vondst is, zijn de groenestroomcertificaten: per geproduceerde MWh krijg je 450 euro op je rekening, gegarandeerd voor twintig jaar. Pure winst dus. Maar goed, het ging dus over passiefhuizen… Het is al tot vervelens toe gezegd, maar ook wat dit onderwerp betreft loopt ons land hopeloos achter, hoewel Vlaanderen wel een project gestart is om enkele passiefscholen te gaan bouwen. Eindelijk geeft de overheid dan toch een beetje het goede voorbeeld. En ik zou het ook graag doen als ik ooit de kans krijg om een huisje te bouwen. Stel je eens voor dat je je huis kan koelen en verwarmen met hetzelfde vermogen als een strijkijzer… Maar ik denk dat je niet veel positieve antwoorden zal krijgen als je aan een doorsnee Vlaming gaat vragen of hij of zij weet wat een passiefhuis is. Er zijn nog enorm veel mogelijkheden om duurzaam leven van de grond te krijgen, maar het ontbreekt ons duidelijk aan ambitie. Dit blijkt nogmaals wanneer je Het Klimaatboek hebt gelezen: hoewel het uiteraard politiek gekleurd is, krijg je een heel degelijk overzicht van alle gedwarsboom door de overheid. Het recente verhaal van Fientje Moerman die met ťťn pennentrek massa’s zonnecelprojecten met terugwerkende kracht (!) liet afvoeren wegens geschrapte subsidies staat er ook al in vermeld. Het is soms verbazingwekkend hoe vierkant het al gedraaid heeft in ons land. Soms vind je wel enkele, iets te hippy aanvoelende droomscenario’s, maar voor de rest is een steving onderbouwd wetenschappelijk werk met meer dan voldoende referenties. De ideeŽn om tegen 2050 tot een zo goed als koolstofvrije maatschappij te komen zijn zeker reŽel te noemen. De bijhorende extra werkgelegenheid die dit project zal scheppen is ook mooi meegenomen. En dat dit laatste een bewezen feit is, merk je zeker in Duitsland of Denemarken: windmolenfabrikant Vestas stelt inmiddels meer dan 20.000 mensen rechtstreeks (!) te werk en zonnecelfabrikant SolarWorld liet twee weken geleden weten dat het zijn productiecapaciteit in Duitsland zal verdubbelen tot 1 GW per jaar, wat duizend nieuwe banen zal opleveren. Enorme succesverhalen dus, of hoe ecologische vernieuwing en economische vooruitgang perfect hand in hand kunnen gaan. En dat willen ze hier maar niet begrijpen.

06/07: Brief aan TV OOST

Beste redactielid,

Vorige week verbleef ik voor de 57e keer in Disneyland Parijs. Het weekend ervoor mochten ze mij ook al verwelkomen. Ik durf de som niet te maken van het bedrag dat het me tot nu toe gekost heeft, maar ik ga nog steeds met veel plezier terug. M'n volgende bezoek vindt waarschijnlijk begin augustus plaats. Sinds augustus 1996 is het, eerst stilletjes aan, begonnen en ik ben de microbe nog niet kwijtgeraakt. In tegendeel: ik heb in totaal al een 30-tal personen weten te overhalen om een keer mee te gaan en hun mening over het reisje was tot nu toe steeds unaniem positief. Maar ondertussen vraag je je uiteraard al af waarom ik dit verhaaltje aan jullie richt...
Tot voor augustus 1996, ik was toen 15 jaar, had ik geen plannen om naar Disneyland te gaan. Ik was niet bepaald een echte fan van Disney te noemen, dus ooit zou ik er wel eens geraken, maar het stond niet op m'n agenda. Tot wanneer ik ergens in de eerste helft van 1996 deelnam aan een telefoonspelletje van het toenmalige Kanaal 3: Werther Van Der Sarren toonde een filmpje van een telefoon waartegen een telefoonboek werd gegooid: de vraag luidde wat er daarna zou gebeuren. Ik belde, gaf het juiste antwoord en kreeg even later een telefoontje dat ik gewonnen had! In augustus van dat jaar mochten ik en m'n ouders voor een dagje naar Disneyland en een dagje naar Parijs. Na de eerste dag werd ook al gauw een inkomkaartje voor de tweede dag aangeschaft, want het beviel ons daar wel. Een jaar later ging ik terug, een jaar later opnieuw, maar dan met een paar schoolkameraden, en daarna is het helemaal losgebarsten. Er zijn inmiddels al enkele passeports annuels gepasseerd, ik ben lid van hun aandeelhoudersclub en heb een getrouwheidskaart van Thalys en Holiday Inn. M'n tv-kamer is zelfs volledig in het teken van Disney ingericht en ik bezit een van de grootste muziekcollecties van nummers die gedraaid worden in de Disneyparken wereldwijd. Ook Disneyworld heb ik al gezien, en de overige resorts komen zeker ooit nog aan bod.

... Denk dus niet dat elk telefoonspelletje even onschuldig is, dat wou ik hiermee even illustreren... Maar ik wil jullie in ieder geval een keer heel erg bedanken voor de drastische, maar wel heel leuke gevolgen die jullie hiermee veroorzaakt hebben! Zonder het team van Kanaal 3 (dat inmiddels waarschijnlijk niet veel gelijkenis meer vertoont met dat van TV OOST?) had ik deze verborgen hobby waarschijnlijk nooit boven water weten komen.

Met vriendelijke groeten,

Joris Van Dael

05/07: Birmingham

Oef, eindelijk nog eens iets nieuws op m'n weblog! 7 op 7 werken en twee keer op een week voor drie dagen naar Disneyland gaan zijn niet echt bevorderlijk voor m'n blogje! Inspiratie genoeg, maar tijd dus niet.
Eergisteren was ik een dagje in Birmingham bij het IT-hoofdkwartier van een van m'n klanten. Kort na de middag was het daar al voor mekaar (gelukkig, want daar stond dit Waaslands broekventje met z'n Europese laptopsticker te bibberen op z'n benen bij het zien van die Britse gaatjes die uiteraard in de verste verte niet compatibel zijn) en om 14u stond ik al in Birmingham city. Mťt wegwerpcamera en een plannetje van de toeristische dienst. De camera heeft z'n nut zeker bewezen, want ik ben plots helemaal weg van Birmingham! Het is de mooiste, modern-en-klassiek-naast-mekaarste en vooral aangenaamste en properste stad die ik tot nu toe gezien heb! Hopelijk kost een B-Light-ticketje niet altijd §430, want hier wil ik dus nog wel een keer naartoe!