Archives

23/11: Winkelen...

... in China.
'k Vraag me af... zou het aan hun spleetogen liggen? :)

17/11: Ode, Ecochic en de mijnsite van Heusden-Zolder

Een tijdje geleden las ik in DiOde, de e-nieuwsbrief van de vzw Ode Vlaanderen, dat er nood is aan sprekers over duurzame energie om gemeentelijke infoavonden te organiseren. Vrije tijd heb ik sowieso al niet, dus dit kon er nog wel ergens tussen... Ode Vlaanderen bood via de nieuwsbrief twee gratis opleidingsdagen aan, en zo bevond ik me vandaag in het Centrum Duurzaam Bouwen op de verlaten (en vervallen en enorm indrukwekkende en sfeervolle) mijnsite van Heusden-Zolder. We werden door enkele degelijke slideshows gegidst, werden voorbereid op zgn. frequently asked questions, enz.
Tussendoor bezochten we de gigantische fotovoltaÔsche zonneschans van het op wandelafstand gelegen Glas Ceyssens, die zomaar eventjes 2760 m2 beslaat, en mochten we gratis rondwandelen in het meer dan boeiende Ecochic, een originelere variant van een ecologische bouwbeurs. Je zag er o.a. een gazon van micro-klaver i.p.v gras dat met een zeer vervuilende maaier regelmatig moet getrimd worden, een elektrische boot, allerhande gerecycleerde stoffen, marmerachtige tegels van yoghurtpotjes en geperste illegale cd's, doorschijnende plastics van cellulose, windmolens voor in de eigen tuin, naast klassieke demonstraties van passiefhuisconcepten, zonneboilers en fotovoltaÔsche systemen, alternatieve bouwmaterialen op basis van natuurproducten en kunststoffen, en nog veel meer. Meer dan de moeite waard, want hier werd duidelijk tijd in creativiteit en originaliteit geÔnvesteerd. En dat alles zonder het publiek ook maar een moment te confronteren met een soms storend hippie-imago dat soms nog samengaat met ecologie. Als de gelegenheid zich dus nog eens voordoet om een dergelijke beurs/tentoonstelling te bezoeken: zeker doen!
's Ochtends, bij de opening van Ecochic, liep ik trouwens minister-president Kris Peeters tegen het lijf. God, wat had ik graag iets over Doel gezegd... Helaas was een vriendelijk knikje het beste wat deze mossel op het moment zelf kon bedenken. Goe bezig...
Maar goed, we waren dus gegaan om opgeleid te worden tot spreker over duurzame energieoplossingen, en alleen al wat dat betreft was de dag meer dan geslaagd. Misschien tot binnenkort, in een gemeentehuis of parochiezaaltje in uw buurt!

14/11: Lisa Gerrard in Antwerpen

Gisterenavond zat ik in de Elisabethzaal te genieten van een optreden van de Australische Lisa Gerrard. Ondertussen heeft ze haar tweede solo-album (The Silver Tree) uit, maar ze is misschien bekender als zangeres van Dead Can Dance. En als je je het einde van de film Gladiator kunt herinneren, dan ken je haar stemgeluid gegarandeerd. Het lijstje van soundtracks waaraan ze heeft meegewerkt is ondertussen al behoorlijk lang geworden.
Met Gladiator begon ze gisteren aan haar concertje en hoewel de begintonen me al kippenvel deden krijgen, was het enthousiasme echter snel weer over. Toonvast kon je het niet echt noemen en de keyboardspeler -die al 25 jaar met haar meedraait-, kreeg alleen irritante kunstmatige strings als klank uit z'n toetsen. En helaas ken ik het volledige nummer met de kenmerkende imaginaire taal volledig uit het hoofd. Zelfs de subtiele verschillen met haar eerste live-versie tijdens het optreden van Hans Zimmer tijdens het Filmfestival van Gent van enkele jaren geleden ken ik allemaal. Gisteren leek ze echter een paar klanken/zinnen/tonen door mekaar te halen. Op zich niks ergs, behalve wanneer je er stiekem naar uitkijkt om in stilte te kunnen meezeuren met haar gezang.
Blijkbaar leek ze daarna wel op snelheid te komen met haar stem, want de rest was echt subliem. Maar let wel op met de interpretatie van "subliem" als je haar niet kent: als haar concert op de scheldebrug in Temse georganiseerd was, dan zou meer dan de helft eraf gesprongen zijn voor het einde van de show. Als je het echter iets langer volhoudt zonder antidepressiva en openstaat voor de sfeer, dan kan ze met chirurgische precisie de depressie weer wegsnijden met haar indrukwekkend scherpe, vibratoloze uithalen. Haar stem kan zowel haar eigen frÍle uitstraling volledig beantwoorden, als er snoeihard tegenaan gaan en de hele zaal onder hun stoelen blazen.
Wanneer ze op het einde van de show dan toch even een woordje tot de zaal richt -over het feit dat we met z'n allen de planeet verwoesten-, merk je toch dat het uiteindelijk een heel fragiel vrouwtje is, dat voortdurend op een wolk van peis en vree lijkt te zweven. En volgens mij is het bijna letterlijk "zweven", want voor elk nieuw nummer moest ze telkens een soort ingetogen evenwichtsoefening uitvoeren en zich herpositioneren ten opzichte van de microfoon. Een vreemd ritueel wel...
Al bij al ben ik heel blij dat ik haar eens van dichtbij aan het werk heb gezien. Hans Zimmer kondigde haar toen in 2000 aan als "the divine Lisa Gerrard" en dat vat het plaatje eigenlijk perfect samen.

13/11: Jeff Dunham

Volgens mij is het filmpje op korte tijd al de hele wereld rondgegaan en da's helemaal terecht, want 't is ook echt wel grappig. Je ziet een fragment van A Spark of Insanity, de tweede zaalshow van buikspreker Jeff Dunham. Na z'n eerste show, Arguing with Myself, en de daaropvolgende massale DVD-verkoop, was z'n reputatie eigenlijk al gemaakt, maar nu wordt hij dus plots ook wereldberoemd. Als je op z'n site naar tour dates gaat zoeken, dan zie je echter dat je ofwel op het vliegtuig naar Amerika moet, ofwel gewoon de DVD's moet kopen.
Maar goed, 't ging dus over het filmpje: je ziet een sketch van Jeff samen met Achmed, the dead terrorist. Het duurt een goeie tien minuten en probeer maar eens om niet te lachen... Veel succes!
Twee versies: in hoge kwaliteit als je de DivX-player hebt geÔnstalleerd, of in YouTube-kwaliteit.
...
I KILL YOU!!

10/11: Disneyland op GigaPan.org

Tijdens Halloween was ik weer enkele dagen in Disneyland en 'k heb m'n camera nogal stevig aan het werk gezet voor m'n nieuwste hobby. Ondertussen sta ik nog altijd bij de top users op GigaPan.org en dat zou ik graag nog een tijdje zo houden! De panorama's variŽren tussen de 200 en 500+ Megapixel, dus je kan er behoorlijk ver op inzoomen met het scrollwieltje van je muis, of dat navigatieding in de linkerbovenhoek van de pagina. Maak gerust een snapshot bij, of laat wat commentaar achter, of switch eens naar de Full Screen Viewer, want die is echt de moeite waard!

- Le Ch‚teau de la Belle au Bois Dormant, side view
- Le Ch‚teau de la Belle au Bois Dormant, front view
- L'Auberge de Cendrillon
- Phantom Manor
- Tower of Terror, front view
- Tower of Terror, side view

Tussen haakjes: is het een van je eerste bezoekjes -of het allereerste- aan Disneyland? Ga dan NIET op Halloween zelf, tenzij je voldoende stressbestendig bent om de drukte te overleven en er vrede mee kan nemen dat je niet zomaar elke attractie kan doen en dat je op tijd moet reserveren om een plaatsje in een restaurant te kunnen bemachtigen. Anders zou het wel eens een grote teleurstelling kunnen worden.