Archives

22/04: Marco Borsato - Wit Licht, de lyrics

'k Vond ze nergens op internet, dus 'k heb dan zelf maar even m'n oortjes ingestopt en de songtekst uitgeschreven. Mochten er fouten in staan, dan laat je 't maar weten! En by the way, wat ik erover denk: het heeft de energie van z'n overbekende Binnen, maar ergens moest die spanningsboog wel iets langer doorbroken worden dan alleen door die onverwachte stilte en de Italiaanse stem ertussen. 't Is niet echt evenwichtig, maar ik kijk wel uit naar z'n nieuwe album. Ja, ik heb het dus wel voor Borsato. Is daar iets mis mee?? :)
Hieronder kan je doorklikken naar de tekst:

Lees verder!

14/04: Distributed power

Afgelopen zaterdag wist Eandis ons te vertellen dat hun distributienetwerk voor elektriciteit zo goed als verzadigd is. In drie jaar tijd is de groenestroomproductie verdrievoudigd en dat begint problemen op te leveren, zeker met het oog op de toekomst, want tegen 2010 zou dit nog een keer moeten verdubbelen. Je gaat me niet vertellen dat men dit niet zag aankomen bij Eandis. Ze gaan uiteraard naar een oplossing zoeken, maar dit zal de prijzen van stroom ongetwijfeld de hoogte injagen. Of hoe men de onwil om te moderniseren nu plots wil ombuigen tot een terechtwijzing van al die groene hippies.
Hoe moet de toekomst er dan idealiter uitzien? Dat wist Jeremy Rifkin ons een paar weken geleden te vertellen in een bijlage van De Tijd. Enkele jaren geleden las ik al zijn boek "De Waterstofeconomie" en hij kon me meteen overtuigen als visionair met een stevige wetenschappelijke achtergrond. Hoewel de echte waterstofeconomie nog wel even op zich zal laten wachten, liet hij in De Tijd zijn licht schijnen over een iets nabijere toekomst: die van de gedistribueerde stroomopwekking. Hij richt z'n pijlen nu trouwens op Europa en niet meer op Amerika, want hij heeft blijkbaar ook ingezien dat we aan deze kant van de oceaan wel nog een reŽle kans maken op een duurzame economie, terwijl de VS volhardt in een voortreffelijk absoluut nietsdoen. (Akkoord, dat was een beetje overdreven.)
In het interview stelt hij dat alle veranderingen in energieregimes samenvielen met een revolutie in de communicatie:

Waar we geavanceerde hydraulische landbouw zien bijvoorbeeld - in het oude SoemeriŽ, in China, India of Mexico - ging dat gepaard met het uitvinden van het schrift. (...)
De geletterdheid van de massa in Europa en de VS tussen 1820 en 1870 viel samen met de stoom-, steenkool- en spoorrevolutie. (...)
Aan het begin van de 20ste eeuw was het de telegrafie en telefoon die samenviel met de tweede revolutie: die van de verbrandingsmotoren en olie. We zijn nu in de nadagen van die tweede industriŽle revolutie.(...)
De laatste 10, 15 jaar zitten we in een grote en machtige communicatierevolutie, met de doorbraak van het internet. Het sleutelwoord voor de derde industriŽle revolutie is het distributieve karakter. De eerste communicatierevolutie was top-down. Deze revolutie is vlak. Iedereen is gelijk. Iedereen communiceert met elkaar tegen de snelheid van het licht. Deze IT-softwarerevolutie draaide tot nog toe op de infrastructuur van de tweede industriŽle revolutie. Maar ik suggereer dat die culturele IT-revolutie zal convergeren met een regime van distributieve energie.

Het komt erop neer dat de toekomst niet in gigantische centrales zit, die hun energie met grote verliezen distribueren over hoogspanningskabels die het hele land doorkruisen, en waarvan de stroom door ondoordringbare giganten duur wordt verkocht aan de machteloze bevolking. Zo denkt mijn generatie en de volgende (hopelijk) niet. Ik zie het alvast als een van de boeiendste en interessantste uitspraken die ik sinds lang gehoord heb, en volgens mij is het helemaal de waarheid. De industrie, die andere vereisten heeft dan particuliere stroomverbruikers, zal zijn eigen centrales bouwen, of centrales delen met de naburige bedrijven in de industriezone. En alle particuliere verbruikers zullen in een internetachtig grid aaneengekoppeld zijn en samen zorgen voor een evenwichtige stroomvoorziening. Wat je zelf teveel hebt geproduceerd kan op het net, of kan opgeslagen worden. Kom je zelf tekort, dan tap je af van het elektranet (tja, 'k wou het al even een naam geven) of verbruik je uit je eigen opgeslagen voorraad, of de voorraad van je lokale stroomlus. En dit is volgens mij een systeem dat op zeer korte tijd perfect stabiel kan werken, op voorwaarde dat elk lever- en afnamepunt van voldoende intelligentie voorzien is. En dit is dan zoals ik het zie: distributed computing, maar dan met elektriciteit.
Hij doet trouwens ook een belangrijke uitspraak over het peak oil scenario: de optimisten zeggen dat we nog enkele tientallen jaren te gaan hebben voor de piek in de klokcurve van de olieproductie wordt bereikt, terwijl de pessimisten het al tussen 2010 en 2020 leggen. Maar hij benadrukt waar het hier precies over gaat: een verschil van niet meer dan enkele tientallen jaren! Immers, eens de top van de klokcurve bereikt is, nemen de kosten (en de paniek) exponentieel toe. En daar zijn we momenteel nog niet klaar voor, want hoewel we in principe wel een oplossing hebben om (als het ťcht moet) relatief snel om te schakelen op groene stroom, is het vervangen van de meestgebruikte brandstof en grondstof voor allerlei plastics (enz.) zo goed als onmogelijk. Spannende tijden...