Archives

22/08: Ljubljana

'k Sta op het punt om te vertrekken richting luchthaven (en Ljubljana), maar 'k ging eerst nog gauw een pakketje afhalen op 't postkantoor. Je geeft daar dan zo'n briefje af met barcode en... je identiteitskaart.
Ze moesten even zoeken naar m'n doosje en toen ze 't eindelijk hadden gevonden was ik zo blij dat ik snel naar huis liep en... m'n identiteitskaart liet liggen. 'k Hoorde nog net op tijd he manneke, une pas ligt hier nog roepen. 'k Had daar schoon gestaan op Zaventem. Als dit al een voorteken is voor de rest van 't weekend, dan blijf ik misschien beter thuis :)

21/08: Openbaar vervoer duurder dan auto?!

'k Was een beetje verrast toen ik via verschillende media vernam dat een "expert" aangetoond zou hebben dat het openbaar vervoer duurder is dan het rondrijden met een eigen wagen. In het voorbeeld werd een gezin met twee kinderen gebruikt. Het busabonnement zou nog meevallen, maar de trein zou veel te duur zijn.
Jan modaal onthoudt natuurlijk de titel van het verhaal en leest niet verder. Hij vindt het alleen maar geloofwaardiger worden naarmate het verhaal door nog meer media wordt opgepikt. Eens je echter leest hoe de eenvoudige berekening in mekaar steekt, dan kan je het artikel onmiddellijk naar de prullenmand verwijzen: de "expert" begint alvast met voor elk volwassen gezinslid een nettreinkaart te kopen van de NMBS. Een nettreinkaart is een jaarabonnement dat je toelaat om te rijden in heel BelgiŽ. Onbeperkt. De prijs: een dikke 2.500 euro per volwassene!
Het openbaar vervoer ziet z'n imago weer een keer besmeurd worden, door iemand die zichzelf dan nog de titel expert durft te geven. Welke Belg koopt in 's hemelsnaam op eigen kosten een nettreinkaart voor heel BelgiŽ? Jongeren rijden gratis of met een Go Pass en volwassenen hebben een Rail Pass waarmee elk ritje 7,10 euro kost. En als je voor je werk met de trein pendelt is er nog een reŽle kans dat je abonnement helemaal wordt terugbetaald.
De pers mag misschien iets kritischer zijn alvorens ze klakkeloos iets overnemen.
't Deed me een beetje denken aan The Great Global Warming Swindle, het antwoord op Al Gore zijn Inconvenient Truth. Er komen ook wetenschappers aan het woord, maar er wordt toch regelmatig met modder gegooid. En stevig onderbouwd klinkt het toch ook niet bepaald... Jammer, want het luidste geschreeuw vindt altijd de meeste toehoorders.

13/08: Renť Verreth

Toch nog iets korts over de Dodentocht van afgelopen weekend. Ik las gisteren een interview met Renť Verreth en zijn vrouw. Twee zaken zou ik toch graag corrigeren, eigenlijk zonder bijzondere reden, maar gewoon omdat ik het kŗn. Smerig he :)
Zo vertelt zijn vrouw dat ze tijdens zo'n tocht helemaal tot rust komen en op die 100 kilometer misschien 100 woorden zeggen tegen elkaar. Fout. 'k Heb hen een paar keer gezien (en da's toevallig al vaker gebeurd) en er zelfs een eind naastgelopen omdat onze snelheid quasi dezelfde bleek, en die 100 woorden waren dan toch wel heel snel opgebruikt.
Ze zijn daarnaast ook tevreden over hun prestatie, want ze hadden maar 19u nodig om de finish te halen. Fout. Dat had willen zeggen dat ze een enorme eindspurt hadden moeten trekken en da's waarschijnlijk niet gebeurd. Om 18u50, een half uurtje voor mij, zijn ze aangekomen. Da's dus na 21u50 stappen...
'k Heb geen idee of het aan de slechte journalistiek lag of aan het bekende koppel, maar het eerste is zeker een mogelijkheid want ik las het in het Laatste Nieuws...

11/08: M'n tweede medaille

Zaterdagavond om 19u20, na 22u en 20 minuten gestapt te hebben, bereikte ik voor het tweede jaar op rij de eindstreep in Bornem. Vorig jaar was ik overtuigd dat ik het nooit nog zou proberen, maar uiteindelijk, toen de voorinschrijvingen al een tijdje bezig waren, wist ik toch nog van gedachten te veranderen. Dit jaar, hoewel ik er iets langer over gedaan heb dan vorig jaar en m'n conditie volledig ondermaats was, keerde het enthousiasme al heel wat sneller terug... Volgend jaar sta ik gegarandeerd weer in Bornem, met misschien wel 10.000 wandelaars rond me. Ze zijn in ieder geval goed op weg, want dit jaar werd alweer een record gebroken: 9.597 mafketels stonden afgelopen vrijdag om 21u klaar om aan de onmogelijke opdracht te beginnen. 5.848 lopers en wandelaars zijn erin geslaagd om de opdracht ook succesvol te volbrengen, maar eigenlijk maakt dat weinig uit: iedereen gaat door tot de dood, of dat nu al aan de beruchte Duvel is, of pas in de tent met het diploma, de medaille, de ananas, de sticker en Bornem tripel in de hand. En de onbeschrijflijke ervaring om na 99 kilometer sterven die laatste duizend meter te mogen meemaken met de aanmoedigingen en het applaus van al die mensen die je nog nooit in je leven gezien hebt, maar die toch met volle bewondering naar elke passant staan te juichen. Onbeschrijflijk is dan nog een understatement. Getuige daarvan de tranen die ik alweer niet kon bedwingen en die zelfs al over m'n wangen liepen tijdens de laatste tien kilometer, toen aan de voorlaatste post, Sint-Amands, verkeerdelijk stond aangekondigd dat de volgende post, Branst Zates, zich op 7,7km bevond. Een onmogelijke tocht als je erop rekent dat de laatste veertig kilometer opgedeeld is in hapklare brokjes van ongeveer 5 kilometer, zodat je slechts hoeft te denken in periodes van ťťn uur. Een snelle inventarisatie van m'n rugzak leerde me dat 7,7km heel moeilijk zouden zijn. Normaal eten kreeg ik zoals gewoonlijk al heel lang niet meer binnen, dus ik moest het hebben van energiedrankjes en andere zoete troep. En net daaraan ontbrak het me al... Op weg naar Branst loop je over een stuk Scheldedijk dat je perfect zou kunnen gebruiken in een wiskundeles voor beginners waarin je moet uitleggen wat "oneindig" betekent. Tijdens die laatste etappe zag ik me nog door m'n benen gaan en gewoon neervallen op de gloeiend hete dijk (doet me eraan denken dat ik eerstdaags nog met een bomgordel de gebouwen van het KMI moet binnenstappen, want tot vlak voor de tocht werd er bewolkt weer voorspeld: een dikke twee uur zonneschijn zouden we te zien krijgen, maar in plaats daarvan werden we gewoon uitgerookt als in de Sahara) en in gedachten nam ik al afscheid van alle wandelaars rond me die straks onder het applaus Bornem weer zouden binnenwandelen. Tot ik plots iedereen de dijk zag afdalen richting Branst. Hallelujah... Het bord was fout! Even gerust, sinaasappel, water, speculoos naar binnen, laatste keer rechtgestaan, babbeltje gedaan met nog een paar onbekenden, vertrokken, dijk weer afgedaald naar Bornem, gefinisht. Als in een droom...
Bornem, tot volgend jaar!! Voor de 40e editie...

04/08: Mob Wars

Al geruime tijd had ik een profiel op Facebook, maar veel viel er niet te lezen. Blijkbaar had ik me ooit een keer ingeschreven uit nieuwsgierigheid.
Vorige week ontdekte ik echter via een collega dat je allerlei (voor Facebook op maat gemaakte) applicaties kan toevoegen aan je profiel, en Mob Wars is er zo eentje van. Je hebt het op twee seconden beet, maar 't is echt wel leuk. In het begin dan toch, want na een tijdje geraak je er wel een beetje op uitgekeken.
De bedoeling is dat je als maffioso jobs uitvoert, andere mobsters aanvalt, geld verzamelt, wapens en vastgoed koopt,... en op die manier opklimt van level naar level. Helaas heb je niet alleen meer geld nodig om wapens of wagens e.d. te kunnen aankopen, maar ook vrienden die willen meespelen in je mob. Momenteel zijn we met z'n drieŽn, maar het zouden er vijf of idealiter vijftien of meer moeten zijn. Aiai... Nog een lange weg te gaan dus, want je kan enkel uitnodigingen opsturen naar je vrienden op Facebook en dan hangt het er nog vanaf wie zich effectief engageert voor Mob Wars. Vandaar dus deze reclame op m'n weblog, want 'k zou graag nog wat opklimmen in de familie. :) Het draait trouwens volledig op internet via een doodgewone website: je hoeft er dus niks voor te installeren.

03/08: Dodentocht 2008

Volgende week vrijdag is het weer zover: met het nummer 1370 zal ik om 21u aan de start staan in Bornem, maar of ik net zoals vorig jaar ook weer zal aankomen in Bornem valt te betwijfelen. M'n conditie is er nogal erg aan toe en trainen heb ik niet gedaan. Vorig jaar had ik ook quasi niks gedaan als voorbereiding, maar toen was ik er in ieder geval helemaal niet zo erg aan toe als dit jaar: gisteren wandelde ik 30km en 'k ben na afloop in m'n bed moeten kruipen. Vanmorgen stapte ik zelfs een beetje scheef richting bakker, want m'n linkerbeen haperde bij elke stap. En dan moet je je voorstellen dat je na die kleine 6u wandelen je er nog een keer aan begint. Daarna nog een keer, en tenslotte nog eens tien kilometer als finale... Da's dan 100km. Ik word er gewoonweg depressief van...
Eind juli verscheen in de krant nog een persbericht dat er dit jaar een recordaantal deelnemers wordt verwacht voor deze editie: de voorinschrijvingen hadden blijkbaar als een trein gelopen. Volgens mij is er echter wel een fout in hun telling geslopen, want naast de brief van de organisatie waarin ik werd bedankt voor m'n inschrijving en betaling voor startnummer 1370, kreeg ik nog eens net dezelfde met nummer 11223. Als die "dubbele" inschrijvingen werden meegeteld, dan kom je inderdaad aan een record... Laat ons hopen dat het aantal deelnemers uiteindelijk geen teleurstelling zal worden.
Gisteren had ik er helemaal geen zin meer in, maar vandaag gaat het alweer iets beter. De nacht van vrijdag op zaterdag is altijd moordend zwaar voor mij en als ik het daar al lastig krijg na 30km, dan ziet het er helemaal niet goed uit. Laat me alsjeblief de zonsopgang nog halen... De energiestoot die je krijgt van de zon te zien opkomen is fenomenaal. Nu ja, op voorwaarde dat de zon zal schijnen natuurlijk. Vorig jaar was het een mooie zomerse dag, dus hopelijk hebben we dit jaar nog een keer geluk.
'k Laat jullie ongetwijfeld nog weten hoe het met mij is afgelopen, maar tijdens de tocht kan je me natuurlijk ook volgen via de tracking op www.dodentocht.be.