Archives

06/02: Rudy Bayens is er weer

Een paar jaar geleden begon ik het verhaal van Rudy Bayens te volgen via m'n weblog. Rudy is niet bepaald een groene jongen, is geen early adopter van de nieuwe greentech-spullen, maar gewoon een houder van een melkveebedrijf die verder kijkt dan zijn neus lang is. Na al enkele groene investeringen op z'n palmares gezet te hebben, wou hij doorgaan op dit elan met een heuse biogasinstallatie. Ge moet er maar goesting voor hebben. En zo begon Rudy aan de procedures, met de eerste steenlegging al in gedachten. In 2006 kreeg hij alvast de bouwvergunning.

Afgelopen maandag. De Standaard Online. "De trein der traagheid".

Vlaanderen doet stappen voorwaarts op het vlak van groene energie, maar het gaat langzaam. Heel langzaam. -- Verscholen in het glooiende landschap van het Pajottenland ligt het melkveebedrijf van Rudy Bayens. (...)

En zo vertrok mijn rechterhand in een wijde zwaaibeweging, om met een luide klets op m'n voorhoofd terecht te komen. Niks dan verbazing en eigenlijk ook een lach op m'n gezicht. Onze vriend, die ooit nog zelf enkele reacties schreef op m'n weblog (zie hier en hier), is nog steeds aan het strijden voor diezelfde installatie. 't Is enkel mogelijk in BelgiŽ...

Zoals ook in m'n vorige artikeltjes stond, had de gemeente Ternat al een keer een bus ingelegd om gelijkaardige buitenlandse installaties te bezoeken. Dit alles moest de vooroordelen (stank, verkeersoverlast, ontploffingsgevaar, insijpeling, ongedierte,...) van de buurt de kop indrukken, want het gemeentebestuur van Ternat had er helemaal zin in. En nu lees je dus dat het bestuur z'n kar gekeerd heeft: de provincie en de Vlaamse regering geven hun steun, maar Ternat niet meer. Het artikel gaat daarna nog verder over de targets die BelgiŽ moet halen qua groene stroom en die ondertussen iedereen al uit het hoofd kent. Er volgt terechte kritiek op de tegenwind van de netwerkbeheerders die klagen over het feit dat ons netwerk de elektriciteitsstroom in twee richtingen (i.p.v. enkel van producent richting verbruiker) niet aankan, terwijl het nergens anders in Europa een probleem lijkt te zijn. Tenslotte krijgt Electrabel een schouderklopje voor de bijstook van biomassa in zijn verouderde steenkoolcentrales die eigenlijk meer energie verliezen, dan nuttig gebruiken voor elektriciteit om in het net te injecteren...

Maar goed, beste Rudy, hou de moed er zeker in! En als ik ooit op tijd te weten kom dat na de eerste steen ook de laatste wordt gelegd, dan ben ik er als eerste bij tijdens de opening! :)

01/02: De sceptici

In de Vacature van afgelopen weekend kan je het artikel "Groene energierevolutie in de wachtkamer" lezen. Regelmatig duikt er als tegenreactie tegen de groene hype wel een of andere wetenschapper op die alles even wil ontkrachten, en dit is er gedeeltelijk weer een voorbeeld van. De berichtgeving over onze ecologische toekomst heeft het dan ook niet eenvoudig: ofwel zit er nog teveel een geitewollensokkenimago aan verbonden, ofwel is het gewoon te visionair, te weinig praktisch haalbaar. Als je je op zulke gevaarlijke domeinen begeeft, en dan teveel durft uithalen naar een business as usual-scenario, dan kan de boemerang wel heel snel weer inslaan.

'k Zou uit de eerder genoemde tekst graag enkele citaten lichten en voorzien van een beetje commentaar. Aan jullie gezond verstand om te oordelen.

  • (...) Wie verwacht dat we fossiele energiebronnen als steenkool, aardolie of aardgas binnenkort massaal vaarwel zullen zwaaien, dwaalt al helemaal.
  • Niemand kan met absolute stelligheid voorspellen of we het nu nog twintig, dertig of veertig jaar zullen uitzingen met de gekende olievoorraden (...).
  • In onze schattingen gaan we uit van oliereserves voor nog zowat veertig jaar, gasreserves voor nog zeventig jaar en steenkoolreserves voor om en bij de 150 jaar.
En dit alles staat slechts een regel of vijftien uit mekaar. Om te beginnen kiezen ze uit de voorgelegde marge de verst verwijderde grens: nog veertig jaar komen we toe met de gekende olievoorraden. Gas zou het nog zeventig jaar uitzingen. Een belangrijke noot om te beginnen: deze schattingen gaan altijd uit van een ongewijzigd verbruik, en da's niet realistisch. Aardgas bijvoorbeeld, de "blauwe vlam", wordt gezien als de properste fossiele brandstof en wordt nog steeds gepromoot. En niet alleen het huishoudelijk verbruik van aardgas neemt toe, ook de elektriciteitsleveranciers bouwen graag efficiŽnte warmtekrachtkoppelingcentrales die op aardgas draaien. Dit is echter niet het belangrijkste wat ik duidelijk wil maken: het einde van het olietijdperk zal niet het moment zijn waarop de laatste druppel uit de aarde wordt gezogen, maar wel het moment waarop een van de grote olielanden met het nieuws naar buiten zal moeten treden dat het zich gedwongen ziet de productie drastisch terug te schroeven o.w.v. opdrogende bronnen. Stel je voor dat Saoedie-ArabiŽ, nu nog de meest flexibele speler binnen de OPEC, plots niet meer een tikje kan geven tegen z'n kranen om een gevraagde productiepiek te ondersteunen. Het land staat nog steeds bekend om z'n reusachtige oliebronnen, waarvan Ghawar het grootste is, maar die gaan al tientallen jaren mee. De technologische know-how van Saudi Aramco, de nationale oliemaatschappij, o.a. de efficiŽntere en destructievere methodes om olie op te halen, is al hard nodig gebleken om de productie op peil te houden. Als zo'n land dan plots niet meer de wereldvraag kan volgen, dan kan je volgens mij enkel nog dromen van betaalbare olie. Of dat moment nog veertig jaar van ons ligt weet ik niet zeker, maar ik persoonlijk denk alvast van niet.

Lees verder!