Weblog

03/01: De eerste vaart

Eindelijk was het vandaag zover: sinds juni is m'n theorie al in orde, maar op de praktijk was het nog wachten... Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar deze namiddag om 13u30 begonnen we aan m'n eerste ballonvlucht. Dirk Lyssens, m'n instructeur, had niet enkel mij als groentje, maar ook m'n moeder en haar vriend die nog moesten opgeleid worden als crew. De voorbereiding heeft dus wat langer geduurd dan gewoonlijk, iedereen vertrok van nul, maar uiteindelijk was het een enorm leuke belevenis. Er was heel weinig wind, dus perfecte omstandigheden om een eerste keer een ballon recht te zetten met een volledig nieuw team. 'k Had niet gedacht dat ik al onmiddellijk zelf de ballon zou moeten warmstoken, en dus in m'n uppie op m'n hurken gaan zitten achter de twee branders, maar dat was dus wel degelijk het geval.
En daar stonden we dan, ik met m'n hoogtevrees, met de Vondelmolenballon van 3.000 m3 boven mij, op de opstijgweide van Wim Verstraeten in Waasmunster.
Eens in de lucht ging het zoals verwacht niet bepaald snel vooruit, maar dat was dan ook in geen geval de bedoeling. Dat gaf me tijd genoeg om samen met Dirk alles -of toch veel- op 't gemak te bekijken en te evalueren. Voor ons hing immers een immense mistbank (en nog een vijftal ballons in de omgeving) waar we in geen geval konden doorvliegen. 't Was dus een beetje stijgen en dalen om de juiste wind te vinden: op zo'n 150 meter boven de opstijgplaats vlogen we parallel met de E17 richting Lokeren, terwijl we net boven de boomtoppen net de andere kant opgingen, maar wel aan een echt slakkengangetje. Voor de crew was het dus gelukkig een eitje, want zij moesten bij wijze van spreken gewoon de hoek omdraaien om bij de ballon te staan.
't Was ondanks de kalme vlucht toch een hele hoop nieuwe informatie die nog een plaatsje moet krijgen. Effe laten bezinken dus... Maar toch hoop ik dat we binnenkort met de instructies kunnen doorgaan. Met mijn instructievluchten wil ik graag toch een rustig, maar zeker tempo aanhouden. Eens ik na een twintigtal vluchten m'n eigen private licentie heb zien we wel. Daarna ligt het enkel nog aan mezelf om de overige 50 vluchten af te werken met als einddoel de commerciŽle licentie. Tijdens die 50 vluchten mag ik ook (niet-betalende) passagiers meenemen in m'n mand, en dat maakt het toch al wat leuker. Normaal gezien verschuift mijn aandacht dan ook al meer naar het finetunen van het vliegen zelf, dan naar het verwerken van de basics. 't Doet me een beetje denken aan m'n eerste rijlessen: geen enkel verkeersbord heb ik toen gezien... M'n focus lag enkel op de weg en eventuele voetgangers die ik tot moes kon rijden. Maar uiteindelijk verschuift je aandacht...
Dirk heeft tijdens de vlucht wat foto's proberen maken van de prachtige mistbank (een stralend blauwe hemel met een ondoordringbare witte "plaat" voor ons, zover het oog reikte), maar de batterijen van z'n toestel waren leeg. M'n moeder had ook haar camera bij, dus vanop de grond heb ik hopelijk toch wel wat herinneringen aan m'n eerste vlucht...
En nu dus uitkijken naar het vervolg! M'n hoogtevrees bleek in ieder geval geen probleem te vormen, dus ook niet wanneer ikzelf de ballon onder controle had en moest opstijgen en landen. Flink zo.
Tot binnenkort in m'n mand!

29/09: Het is 27 jaar, heeft bruin haar, groene ogen en het vliegt.

September 2007. Voor de zoveelste keer ben ik weer van de partij op de jaarlijkse ballonmeeting tijdens de Vredefeesten in Sint-Niklaas. Warmeluchtballonnen interesseren me al enkele jaren, niet dat ik er iets van verzamel, of foto's aan m'n muur hang, maar het is een heel intens gekriebel dat maar niet stopt. Tot een jaar of vijf geleden zat ik zelf in een balloncrew om de Profiballon vliegklaar te maken en achteraf weer veilig in te pakken. De jaren daarna fietste ik regelmatig een keer achter een ballon aan. Deels voor m'n conditie, deels voor de foto's die ik onderweg maakte, en deels om het enthousiasme van de pas gelande passagiers te kunnen opsnuiven. Maar in september 2007 nam ik het besluit om iets te doen met de kriebel: ik zou warmeluchtballonpiloot worden.
Ondertussen heb ik m'n medische keuring doorstaan, m'n radiolicentie behaald voor de communicatie met de luchtverkeersleiding, m'n theorie-examen gedaan en m'n vliegvergunning en vliegboek ontvangen. Next step: praktijk.
En een klein detail: een jaar lang heb ik enkel m'n vriendin erbij betrokken, niemand anders was op de hoogte...

Bereidwillige helpers die m'n crew willen vormen mogen me altijd contacteren, maar voor iedereen die geÔnteresseerd is, vind je hieronder het volledige verhaal dat ik sinds eind vorig jaar ben beginnen bijhouden. 't Is nogal lang. :)

Lees verder!