Weblog

11/02: De mobiliteitscrisis

Het is een straffe titel als kop, maar ik geloof dat we al lang niet meer moeten wakker liggen van de bankencrisis - het woord "crisis" wordt volgens mij enkel nog kunstmatig in leven gehouden. Ik geloof ook dat er geen huizencrisis staat aan te komen, ook al wordt er met de nodige regelmaat weer gewag gemaakt van stagnerende of dalende huizenprijzen. Ik geloof dat we op heel wat vlakken goed bezig zijn.
Helaas ben ik er wel van overtuigd dat we in een andere crisis terechtkomen die nog niemand lijkt te zien aankomen... Een mobiliteitscrisis. Eigenlijk zijn toch alle ingrediŽnten aanwezig?
Zo liggen bedrijfswagens weer regelmatig onder vuur. Volgens de sector garanderen de wagens een jong en "milieuvriendelijk" wagenpark, terwijl de tegenstanders dan weer vinden dat er te veel "gratis" kilometers mee worden gereden. Nog erger wordt het wanneer je over het proefproject van het rekeningrijden begint. Een belasting voor de werkenden voor de ene, een gerichte taks op vervuilers op piekmomenten voor anderen. Ondertussen is er ook weer nieuws over de oosterweelverbinding waarvoor het milieueffectenrapport klaar is en dat eindelijk Antwerpen weer vlot zal trekken, of nog meer verkeer zal aanzuigen en iedereen zal doen verstikken in fijn stof. Af en toe lees je dan ook nog iets over het handvol elektrische wagens dat hier rondrijdt en hoe Europa ons oplegt om een minimale infrastructuur van laadpalen te voorzien en dat BelgiŽ als een van de enige landen geen subsidies uitreikt voor deze wagens. Of dat er te weinig passagiers over de nieuwe diabolo naar de luchthaven sporen o.w.v. de hallucinante toeslag van 5,07 euro per traject.
Zo, als dit nog geen kiemen zijn voor een nieuwe crisis! Laat ik ze hier dus even lanceren. De mobiliteitscrisis.

Aan de basis ligt volgens mij ons verworven recht op persoonlijke mobiliteit. We willen niet met het openbaar vervoer, we willen in onze eigen cocon zitten. We willen niet zomaar een cocon, we willen er een die even blits is als onze nieuwste smartphone. Jarenlang deed ikzelf alles met m'n fietsje en de trein. Van de bus was ik nooit echt fan. Ik trapte een 4.000km per jaar bijeen en geraakte overal waar ik toen wou geraken. M'n rijbewijs haalde ik enkel omdat dit als "normaal" werd beschouwd, en dat was eigenlijk ook niet zo'n slecht idee. Tot ik in het jaar 2007 een firmawagen kreeg aangeboden. Ow jee. In 't begin had ik het er echt moeilijk mee, het was een hele ommezwaai voor me, maar ondertussen ben ik er even goed aan verslaafd. Een goeie geluidsinstallatie voor m'n iPod, voldoende plek om m'n twee kinderen deftig te kunnen vervoeren, enz. Dan ga je ťcht niet zomaar terug naar het openbaar vervoer... Wat dat betreft was m'n werk ook wel een eye-opener. Tijdens m'n zes maanden autoloze proefperiode trok ik me goed uit de slag met de trein, maar als ik kijk naar de klanten die ik vandaag in m'n portefeuille heb, dan was dit niets minder dan onmogelijk. Zelfs voor m'n klanten aan het station van Etterbeek in Brussel is het al onhaalbaar lastig in vergelijking met de wagen.

Het lijkt er ook een beetje op alsof mobiliteit in het algemeen wordt wegbelast. Misschien kan je nog overwegen om het geen mobiliteitscrisis, maar mobiliteitsarmoede te noemen. En dat vind ik heel, heel erg...

Wat ik eigenlijk wil? Enkele concrete voorbeelden van het mobiliteitsbudget dat m'n werkgever samen met de CD&V heeft uitgewerkt.
Ik wil ook heel graag m'n dagelijkse pendelverkeer van 60km met een kleine elektrische wagen doen, maar ik heb wel m'n diesel nodig om m'n drie andere gezinsleden te verplaatsen, naar de Colruyt te gaan voor m'n echtgenote haar kinderopvang, op vakantie te gaan, m'n warme luchtballon te trekken, enz.
Ik wil heel graag dat we naar een slimme globalisering gaan. Dringend. Gisteren had ik een pak melk vast in de Lidl: "geproduceerd in Duitsland met 100% Belgische melk". Of een pakje van de goedkoopste boter in de Colruyt: geÔmporteerd vanuit Spanje. Of quasi ŗlle producten in de Aldi en Lidl: geÔmporteerd vanuit Duitsland. Wraakroepend. Vooral omdat dit dan nog vaak de goedkoopste keuzes zijn. Neem een willekeurig snapshot van een drukke snelweg en je ziet een enorm aantal vrachtwagens. Hoeveel zouden er niet verdwijnen mochten deze enkel nog nuttige imports vervoeren en geen melk die de koeien naast ons huis ook afleveren of hesp die in BelgiŽ niet slechter smaakt dan in Duitsland?

'k Voel me soms schuldig om "zomaar" rond te rijden en dat wil ik niet meer. Kunnen we het echt niet beter aanpakken dan de manier waarop we vandaag bezig zijn? Mobiliteit ligt ons allemaal nauw aan het hart, of we nu ijveren voor veilige fietspaden in de steden, voor vlotte snelwegen, voor een gezonde lucht voor onze kinderen, enz. het gaat ons allen aan. Maar de oplossing naar de gewone consumenten verschuiven is niet zoals je kan zeggen dat je niet in de file staat, maar zelf ook de file bent. De mobiliteitsarmoede is meer dan dat... We hebben er een sterke overheid voor nodig die ons en de bedrijven in de juiste richting duwt. Die voldoende daadkrachtig is om steden weer vlot te trekken. Jammer genoeg zie ik het nog niet meteen spontaan gebeuren en vrees ik dat het een beetje zoals met de klimaatplannen zal zijn. De oplossing zal er pas komen als het al te laat is.

28/03: Ik bank mee.be!

Sinds 2005 investeer ik in een handvol groene energie-coŲperaties. Op enkele jaren tijd zijn er zo al verschillende coŲperatieven gestart, met Ecopower als bekendste voorbeeld. Iedere elektriciteitsklant is er verplicht om minstens een aandeel van §250 aan te schaffen. Dat lijkt een barriŤre te zijn, maar ik zie het als een ouderwetse nieuwe manier van zakendoen. Eind 2012 hadden ze op deze manier al een kapitaal van 46,6 miljoen euro opgebouwd.
Ik weet dat m'n inleg gewoon gebruikt wordt om windmolens (en andere projecten) te realiseren, niks meer of niks minder. De coŲperanten worden goed geÔnformeerd over wat er met hun geld zal gebeuren en inzage in de dagelijkse werking kan je krijgen door naar de open bestuursvergaderingen te trekken.
Ondertussen zijn ook BeauVent, Groenkracht en Limburg Wind aan m'n lijstje toegevoegd. Tot nu toe konden de meesten ieder jaar het wettelijke maximum van 6% dividend uitkeren aan hun aandeelhouders, de waarde van de coŲperatieve aandelen blijft immers ongewijzigd.
De term "coŲperatie" is de laatste tijd weer niet weg te branden uit de actualiteit. Het Arco-fiasco heeft het imago ervan alvast geen goed gedaan, maar laat Arco nu ook net een slecht voorbeeld geweest zijn in vergelijking met de coŲperaties die ik hier aanhaal.
Vandaag gaat het echter om een nieuwe coŲperatieve bank, New B. Ik stelde me al de vraag waarom er in het landschap van duurzame banken nu al versnippering moet optreden, terwijl een samenwerking met Triodos misschien meer impact had kunnen teweegbrengen. Dezelfde vraag werd op Radio 1 echter ook voorgelegd aan New B en blijkbaar zouden de verschillen toch onoverbrugbaar zijn. Ergens wel jammer, maar goed. Wat mij betreft is het zeker een waardevol initiatief, dus deze ochtend kocht ik een eerder symbolisch startaandeel van §20.
Blijkbaar was ik alvast niet de enige met dat idee, want terwijl we vanochtend nog met zo'n 19.000 coŲperanten waren, zijn het er momenteel 20.800. Op enkele dagen tijd hebben dus al meer dan twintigduizend landgenoten met 20 euro hun steun uitgesproken voor dit bankproject. Da's toch fenomenaal! De vraag naar zo'n eerlijke, open en eenvoudige bank blijkt dus behoorlijk groot te zijn in ons land.
Steven Samyn van De Morgen bekijkt het spijtig genoeg op een eerder cynische manier:

Wellicht is dat succes (hij verwijst naar andere degelijke banken zoals Landbouwkrediet en VDK) niet zozeer te danken aan het coŲperatieve karakter, maar aan gezond verstand.

Wat als dat gezond verstand nu eens onlosmakelijk verbonden is met dit coŲperatieve model? Enkele regels later wordt wel duidelijk waarom deze toon in zijn opinie is gesukkeld:

Met mooie woorden een alternatief willen bieden voor de 'ieder voor zich'-maatschappij klinkt sympathiek, maar het volstaat niet. Daarvoor heeft het Arco-debacle de Belg iets te hard met de neus op de feiten gedrukt.

Bedankt, Arco.

03/11: Ford en ethiek

Stephen Odell, de verguisde topman van Ford Europa, krijgt dus promotie. Of dat een correcte beslissing was, kan ik moeilijk inschatten. Ik geloof niet dat dit enkel het gevolg is van zijn "moedige" beslissing om Ford Genk te sluiten, volgens mij spelen er wel meerdere criteria een rol. Waar ik me wťl erg aan stoor, is de timing van dit alles... Waarom net nu? Duizenden werknemers krijgen hiermee echt een klap in het gezicht. En da's een terecht gevoel.
Over de sluiting zelf heb ik echter een andere opinie.
Als je de quotes van de topman van de Fiatgroep en de Europese raad van de autoindustrie (ACEA) had gevolgd, dan zag je de bui, of het tropische onweer, al hangen. Sergio Marchionne zegt al maandenlang dat Europa met een chronische overcapaciteit kampt. Telkens krijgt hij de wind van voren en regelmatig wordt dan ook zijn ontslag als voorzitter van die ACEA gevraagd.

Marchionne stuurt al heel lang aan op enkele maatregelen, die de producenten gelijke kansen moet bieden en dat tevens de chronische overcapaciteit aanpakt. Marchionne spreekt over een zeer ernstige situatie als gevolg van jarenlange nalatigheid en overmoed.

Je zou toch kunnen verwachten dat je als werknemer in deze moeilijke sector de actualiteit een beetje volgt, of niet? Je zou Sergio Marchionne dankbaar moeten zijn dat hij als topman van een autogroep ťn topman van een objectieve federatie van producenten, zomaar durft te zeggen wat de pijnpunten in de sector zijn.
Maar 't is allemaal de schuld van Stephen Odell.
Uiteraard begrijp ik ook dat er zich met de sluiting van de fabriek (die trouwens niet voor morgen is) echte drama's kunnen voordoen bij de getroffen gezinnen. God, ik hoop het nooit te moeten meemaken, maar dit is toch niet de schuld van ťťn individu of ťťn producent?
Ook ik durf te stellen dat Ford een gewaagde, maar correcte beslissing heeft genomen om het merk te doen voortbestaan. De overcapaciteit is een feit en die kan je enkel oplossen door minder te produceren. En dan snij je toch in de duurdere landen? De kloof met de fabriek in Valencia los je volgens mij trouwens niet op met een loonlastenverlaging (die er wat mij betreft wel moet komen). Die paar procentjes zullen ons nog niet op het kostenniveau van het zuidelijkere Europa brengen.
Aan de brullende Genkenaars zou ik dus graag eens de vraag stellen wat zij met hun geproduceerde wagens zouden willen aanvangen in een toekomst waar er geen kopers meer voor zijn. Tot 2008 draaide de economie enkele versnellingen harder dan vandaag, maar toen ging ze plots uit de bocht. En tot op vandaag zijn nog niet alle deuken hersteld. Meer nog, er komen nog besparingen bij, waarvan sommige wel terecht zijn. Zet deze sluiting maar een keer naast de subsidies van 3 of 15% die tot voor kort nog bestonden om een "groene" wagen te kopen. Quasi elk model kwam tegenwoordig al in aanmerking. Auto's werden simpelweg gesubsidieerd...
Kortom, het verbaast me dat er nog steeds zo fel wordt gereageerd op de sluiting van Ford Genk. Niettemin wens ik alle werknemers veel sterkte toe, want wat kan je als individu in 's hemelsnaam veranderen aan deze gegeven situatie? Niks. Je staat machteloos. Maar let goed op wie je als schuldige aanwijst, als dat Łberhaupt al nodig is.

18/06: In perspectief (2)

't Is tijd om nog een keer iets in perspectief te plaatsen. De Tijd, 14 juni 2011, bladzijde 8: "Chinezen versnellen 'sojasering' van PatagoniŽ". Dat China al een tijdje bezig is met het massaal opkopen of huren van enorme stukken grond in ontwikkelingslanden verschijnt al een tijdje in de actualiteit. Dit keer gaat het om een lapje van 230.000 hectare dat zal worden volgeplant met soja. Het hele land krijgt meer en meer te lijden onder een strikte monocultuur van soja. Volgens mij wil je niet weten hoeveel sloten water, pesticiden en kunstmatige meststoffen nodig zijn om deze monocultuur in stand te houden. Maar China groeit als kool en China heeft honger en China zal eten.
Op diezelfde pagina in De Tijd lees je het artikel "FAO gaat voor dubbele groene revolutie". FAO, da's de landbouworganisatie van de Verenigde Naties, geen vzw van om de hoek dus. En "dubbele groene revolutie" klinkt toch als dť oplossing om de hele planeet te redden, niet? Mooi zo.

De wereldbevolking groeit tegen 2050 tot 9,2 miljard mensen. Om die te kunnen voeden, moet de landbouwproductie op wereldschaal 70 procent toenemen, in de ontwikkelingslanden is een verdubbeling nodig. Dat stelt de VN-landbouworganisatie FAO, in een rapport waarin wordt aangedrongen op meer milieuvriendelijke landbouwmethodes.

Even later kan je je optimisme alweer in de kast stoppen, want de oplossing is als het verzegelen van Fukusjima met een stukje vershoudfolie:

De FAO mikt vooral op kleine boeren in de ontwikkelingslanden (...). Hun kosten moeten naar omlaag en hun opbrengsten naar omhoog.

En daarmee gaan we de wereld dus redden. Dit verkondigen de Unicef's van deze wereld al jarenlang. Telkens hetzelfde liedje. Die kleine boer die nu drie in plaats van twee maÔskolven kan oogsten van z'n stoffige Afrikaanse akker wordt op dezelfde krantenpagina opgeslokt door China dat alle zwarte boerkes met huid en haar opvreet en ze voor een hongerloon laat werken op een akker zo groot als BelgiŽ die ze voor een habbekrats huren van een corrupte politicus.
Verbaast het dan dat ik nog steeds fan ben van die ene column van Thomas Friedman, Doha and Dalian? Hey, I’m really glad you switched to long-lasting compact fluorescent light bulbs in your house. But the growth in Doha and Dalian ate all your energy savings for breakfast.
't Spijt me dat ik in een regenachtig juni-weekend er nog een pessimistische visie bovenop gooi, maar we komen er niet. We komen er ťcht niet.

27/11: De Ecocheques

Onze overheid geeft me weer de kriebels... De Ecocheques zijn uitgedeeld geworden: in een envelopje zit een folder met uitleg, een kartonnetje met reclame, en vervolgens 25 cheques van 5 euro. Leg me even uit waar de "eco-" naartoe is... Het papier bevat, net zoals maaltijdcheques (nog zo'n draak), een lijntje aluminium langs de rand, dus hoe recycleerbaar zijn ze?
Volgend jaar kan het dus alleen maar nog erger worden, want dan verdubbelt het bedrag nog. Waarom staat het bedrag niet gewoon netto, elektronisch, op onze zichtrekening? Waarom niet hetzelfde met maaltijdcheques? Waarom al die omwegen?

Eergisteren in De Tijd: "Belastingdruk in BelgiŽ stijgt". De gemiddelde belastingdruk in de OESO-landen is in 2008 met een half procentpunt gedaald, maar in BelgiŽ is de druk toegenomen. Op het hitlijstje van de belastingdruk van de OESO-landen staan we zelfs op de derde plaats!
Een dagje later, opnieuw in De Tijd: "VS investeren fors minder in ons land". De voornaamste reden? De torenhoge fiscale druk en de weinig flexibele arbeidsmarkt.

Je hoeft eigenlijk nooit ver te zoeken om alweer te lezen dat BelgiŽ het kneusje is.
De laatste tijd heb ik het al vaker gedacht: elk Westers land moest af en toe heel even China kunnen zijn. De Amerikaanse econoom Thomas Friedman heeft me hiervan overtuigd in z'n Hot, Flat, and Crowded. Hun omgang met de mensenrechten mogen ze houden, maar hun efficiŽnte manier van beslissingen nemen (of opleggen?) pakt soms heel voordelig uit. Beleidsveranderingen (of Lange Wappers, enz.) die hier jaren kunnen aanslepen, of gewoon onbespreekbaar zijn, zouden misschien met lichte dwang toch moeten doorgevoerd worden. Want het is bewezen: of het eindresultaat nu het ideale is of niet, het feit dat je snel beslist en een mogelijke oplossing snel implementeert, is op het einde van de rit altijd beter.
En nu ik toch al aan het freewheelen ben: het eindresultaat wordt volgens mij een Westerse wereld die zal overspoeld worden door het Oosten. De ontwikkelingslanden, de groeimarkten, de BRIC-landen,... Het enige verweer dat we hebben is een grondige revolutie in ons politieke, ecologische en economische beleid, want met een volledige natie in "rustige vastheid" zet je in de huidige wereld eigenlijk elke dag een stap achteruit.

31/10: Crisis bij Shell en B-Cargo

'k Weet het, een lijn is er niet echt te trekken tussen m'n weblogartikeltjes, maar deze twee nieuwsitems deden toch m'n wenkbrauwen fronsen.
Dat het crisis is, hebben we allemaal al door, maar de manier waarop bedrijven hierop reageren is soms nogal... verschillend. Vrijdag en zaterdag las ik deze twee heel contrasterende berichten.
Eerst wist Shell te melden dat het zijn kwartaalwinst met 62 procent zag dalen tot 3,25 miljard dollar. Jip, de kwartaalwinst! De olieprijs zit in vergelijking met enkele maanden geleden eigenlijk nog steeds op recordhoogten, maar dat lijkt niemand nog te zien na de piek van ongeveer 150 dollar die haast de benchmark is geworden. De reactie van Shell: 5% van de banen, zo'n 5.000, zijn bedreigd. Daarnaast zullen 15.000 werknemers opnieuw moeten solliciteren voor hun job. Van een volstrekt onnodige overdosis stress gesproken… Tja, met een winst van meer 2 miljard euro per kwartaal ben je inderdaad niet goed bezig. "Analisten zijn tevreden dat Shell eindelijk werk maakt van besparingen", weet De Tijd er nog aan toe te voegen. Ben ik conservatief?
Over naar het andere uiterste, vandaag in de krant: het gaat niet goed bij B-Cargo. Enkele weken terug las ik het citaat dat B-Cargo "de grootste kaartersclub van BelgiŽ" is geworden. Er wordt al een tijdje bericht over de malaise bij het goederenspoor en terecht, want terwijl ze in de eerste helft van het vorige jaar nog 700 miljoen ton-kilometer wisten te verzetten, is dat getal nu gedaald tot 450 miljoen. De stalen sporen liggen er hopelijk beter bij dan het hopeloos vastgeroeste bedrijf, want de statutaire medewerkers kunnen niet ontslagen worden. Ze even verhuizen naar een naburige afdeling lukt ook niet zomaar. Flexibiliteit staat niet in het woordenboek. De komende drie jaar kijken ze echter aan tegen een gecumuleerd verlies van 383 miljoen euro, waarvan 188 miljoen euro in de boeken van 2009 zal staan.
Nu komt het… Jannie Haek, gedelegeerd bestuurder van de NMBS Holding, stelt dat er zo'n 1.000 personeelsleden teveel rondlopen bij B-Cargo. Voor de helft daarvan zou een oplossing bestaan, voor de anderen nog niet. "Het is niet de schuld van die mensen dat de goederendivisie van de NMBS in de problemen is gekomen." What?! Nee, natuurlijk is het hun schuld niet, maar zo kan je natuurlijk nooit herstructureren, terwijl het in dit scenario duidelijk nodig is: het goederenvervoer is een cyclische activiteit en moet er dus aan geloven in crisistijd… Jammer maar helaas.
Wat echter het interessantste is aan deze twee uitersten, is wat er achter de firma schuilgaat: bij Shell een heleboel institutionele en kleine beleggers die enkel winstmaximalisatie nastreven. Een minteken in de financiŽle rapporten is een minteken in het personeelsbestand. In het geval van B-Cargo staat er nog een NMBS Holding boven die alle omzetcijfers toch in ťťn pot gooit en die kan bogen op een jaarlijkse miljardendotatie van de staat. Toegegeven, de staat mag volgens Europa niks meer bijdragen aan het goederenvervoer, maar er loopt wel nog een procedure om een eerder overeengekomen toelage van enkele honderden miljoenen goed te keuren. Misschien moet het goederenspoor ťcht eens van de revolutie proeven, maar helaas ontbreekt het de markt nog aan valabele concurrenten. Tiens… Horen we dat de laatste tijd niet vaker? Belgacom anyone? Electrabel? Ex-overheidsbedrijven? Met diezelfde overheid momenteel zowel als belanghebbende aandeelhouder als scheidsrechter? Openbreken die handel! Misschien loopt het wat vlotter met een vaatje olie van Shell ertussen. Het kost je vandaag 75 dollar.

25/10: Hoe symbolisch

Een paar dagen geleden las ik nog in de krant dat Umicore de grondstoffen had geleverd voor de 300.000 euro kostende Umicar Inspire zonnewagen die aan de tweejaarlijkse World Solar Challenge zou deelnemen. Hoewel de oppervlakte aan zonnepanelen redelijk beperkt is, kost het voertuig toch de prijs van een mooie woning, omdat de cellen niet zijn opgebouwd uit silicium, maar uit het heel wat duurdere germanium. Het blijft veel geld, maar Umicore zag het project uiteraard als een mooi uithangbord voor zijn eigen kunnen en dat van een bende studenten die er twee jaar hun studies voor hadden opgegeven.
Inmiddels is de race in AustraliŽ van start gegaan en het Belgische team kon alvast doorstoten naar een tweede plaats, waarna een windhoos de wagen van de baan duwde en ineens total loss verklaarde.
De officiŽle afstand van dit officieuze WK is 3.010 kilometer, maar voor ons team zit het er alvast op. Heel jammer, maar ik vond het oh zo symbolisch voor de groene inspanningen van ons landje. Of ben ik weer te zwartgallig? :)
Deredactie.be vertelt het volledige verhaal van de mislukking.

P.S.: i.v.m. mijn laatste bericht hieronder over de Dodentocht, waarop geen reactie meer kwam van ondergetekende: ik was ziek. Op de jubileumeditie godbetert. Gewoon ziek. Om steendood te vallen.

14/06: A sense of urgency, please

Afgelopen donderdag publiceerde De Tijd op bladzijde drie een paginagroot artikel over de huidige olievoorraden. Lang geleden dat ik er nog iets over schreef.
Voor aardolie is alvast de conclusie dat er nog voor 42 jaar reserves in de grond zitten. Sinds 1998 zijn de olievoorraden voor het eerst iets teruggevallen in vergelijking met het jaar ervoor. Een belangrijke kanttekening bij die 42 jaar is dat er wordt uitgegaan van het huidige verbruik en de huidige voorraden. Als je weet dat het we net uit een crisis aan het kruipen zijn die de vraag gedrukt heeft, dan ziet het er alvast niet goed uit voor de toekomst. Het andere deel van de vergelijking, de huidige voorraden, is ook iets riskants. In het afgelopen jaar zijn de voorraden geslonken, maar wat brengt de toekomst? Er wordt al jaren gesproken over intensievere boormethodes om toch nog meer te kunnen ontginnen uit een oliebron, maar momenteel liggen de investeringen wel op apegapen door de te lage olieprijs. De industrie heeft zich het record van bijna 150 dollar voor een vat blijkbaar snel gewoon gemaakt.
We kunnen misschien eens vergelijken met steenkool. Daarvan hebben we nog de grootste voorraden in de grond steken, hoewel het de meest vervuilende fossiele brandstof is. Momenteel (opnieuw aan het huidige tempo van ontginnen/verbuiken) komen we er nog 122 jaar mee toe. Comfortabel, zou je denken, maar vorig jaar was het nog 133 jaar. Vijf jaar geleden zelfs 200 jaar. Think about it.
Met aardgas zingen we het trouwens nog een theoretische 60 jaar uit.
De 42 jaar voor aardolie vind ik dus al behoorlijk dramatisch worden. Nog dramatischer is misschien het feit dat ik de enige lijk te zijn die er zo over denkt. 35% van het totale primaire energieverbruik wordt gedekt door aardolie. Da's maar een derde, maar daarin zit wel de volledige transportsector vervat. En is er eigenlijk al iemand die een valabel alternatief kan aanbieden (zelfs in onderzoeksfase) voor het vervangen van benzine of diesel? Aardgas is niet echt een optie, want dan zie je die 60 jaar ook gauw vallen naar 40 of minder.
Het belangrijkste echter, en daar heb ik nog maar weinigen weten over berichten en al zeker geen doordeweekse economen of politici, is dat niemand zich afvraagt of je tijdens dat 42e jaar nog steeds gewoon aardolie zal oppompen en afrekenen aan een 60 euro per vat. Beeld je in dat de berichtgeving niet 42 jaar was, maar 15 jaar. In 2024 is het afgelopen. Geloof je dan ťcht dat we een liter diesel voor 1 euro uit de pomp zouden krijgen? Think again... Om nog maar te zwijgen van de geopolitische toestand, want zou je zelf je laatste opgepompte vaatje zomaar te koop aanbieden aan het westen? Of liever zelf bijhouden? Of trek je als westerse staat nog een keer met een leger naar het oosten om het dan maar zelf te gaan ophalen?
En mannekes, ook al was het geen 42 jaar, maar 142 jaar, het is een eindige bron. Toon een beetje respect en slurp het niet allemaal leeg. En stort ons niet in een nooit-geziene economische crisis, maar doe er voor de verandering eens wat aan. Bedankt.

P.S.: al goed dat ik het voor de verandering eens niet gehad heb over de milieuproblematiek :)

03/05: De stad der leegstand

Ondertussen heeft La ScŤne, de Sint-Niklase zaak van het huidige Mijn Restaurant!-seizoen, zijn deuren als eerste moeten sluiten. Een goeie start hadden ze alvast niet gemaakt, maar ik vond toch dat ze zich heel goed herpakt hadden en dat de kritiek meer en meer onterecht werd. Helaas ben ik er niet zelf kunnen langsgaan, dus een persoonlijke ervaring zal ik nooit meer kunnen opdoen. Momenteel zie je een met de hand geschreven A4'tje hangen met "GESLOTEN PRIVE" erop. Koeltjes.
De laatste twee afleveringen, waarin waarschijnlijk werd getoond hoe goed de twee genomineerden campagne voerden, en wie uiteindelijk de deuren moest sluiten, heb ik zelfs niet meer bekeken. Ze staan nog op de digicorder, maar een film is niet meer spannend als je het einde al kent.
Enige affiniteit met Ben en Dominique had ik niet echt, maar toch is me een zekere moedeloosheid bekropen. Ze hadden gewoon pech met hun locatie in Sint-Niklaas.
Ik herinner me het beeldfragment nog toen burgemeester Freddy Willockx vol fierheid, met de borst vooruit, de sleutel mocht overhandigen in de eerste aflevering. Uiteraard moest hij nog een keer de ingrijpende stadsvernieuwingsprojecten onder de aandacht brengen. Dit zou er nog een mooi, onvoorzien vervolg aan breien. Iedereen zou La ScŤne steunen.
Ondertussen heeft Sint-Niklaas er gewoon weer een leegstaand pand bijgekregen. Echt wraakroepend. Het enige wat ik tijdens hun eindstrijd nog vernomen heb is dat Ben en Dominique bijvoorbeeld aanwezig waren op het motortreffen op de Grote Markt ten voordele van Kom Op Tegen Kanker. Het podium van het stadsbestuur stond ook op het marktplein en er was hun beloofd dat ze even acte de prťsence mochten komen geven en een oproep mochten lanceren om te sms'en. Niks daarvan... Uiteindelijk werd hun de toegang tot het podium geweigerd.
Het lijkt een ziekte van het huidige bestuur (of gewoon Freddy?) te zijn. Tonnen aan goeie voornemens, heel wat uiterlijk vertoon, maar een hyperdramatische uitwerking. Het stationsplein is een spookstad en een wandeling door de Stationstraat doet het kippenvel niet wegtrekken, integendeel. Tijdens de afgelopen jaren probeerde het stadsbestuur, met als woordvoerder het centrummanagement, toch steeds het positieve te belichten. De leegstand was aan het wegebben en de Stationstraat moest zich gewoon meer specialiseren en niet teren op de ketens die je overal vindt.
Helaas is er na al die jaren nog steeds niks veranderd. De plannen waren heel mooi, het visuele resultaat is het ook, maar de inhoud is onbestaand. Er was nu eens een kans om een extraatje te verdienen, een echt restaurant en geen twaalfendertigste brasserie met scampi's van de chef, maar 't heeft niet mogen zijn. Heel jammer. Ben en Dominique, het spijt me dat je van alle mogelijke locaties net in Sint-Niklaas moest belanden.

21/08: Openbaar vervoer duurder dan auto?!

'k Was een beetje verrast toen ik via verschillende media vernam dat een "expert" aangetoond zou hebben dat het openbaar vervoer duurder is dan het rondrijden met een eigen wagen. In het voorbeeld werd een gezin met twee kinderen gebruikt. Het busabonnement zou nog meevallen, maar de trein zou veel te duur zijn.
Jan modaal onthoudt natuurlijk de titel van het verhaal en leest niet verder. Hij vindt het alleen maar geloofwaardiger worden naarmate het verhaal door nog meer media wordt opgepikt. Eens je echter leest hoe de eenvoudige berekening in mekaar steekt, dan kan je het artikel onmiddellijk naar de prullenmand verwijzen: de "expert" begint alvast met voor elk volwassen gezinslid een nettreinkaart te kopen van de NMBS. Een nettreinkaart is een jaarabonnement dat je toelaat om te rijden in heel BelgiŽ. Onbeperkt. De prijs: een dikke 2.500 euro per volwassene!
Het openbaar vervoer ziet z'n imago weer een keer besmeurd worden, door iemand die zichzelf dan nog de titel expert durft te geven. Welke Belg koopt in 's hemelsnaam op eigen kosten een nettreinkaart voor heel BelgiŽ? Jongeren rijden gratis of met een Go Pass en volwassenen hebben een Rail Pass waarmee elk ritje 7,10 euro kost. En als je voor je werk met de trein pendelt is er nog een reŽle kans dat je abonnement helemaal wordt terugbetaald.
De pers mag misschien iets kritischer zijn alvorens ze klakkeloos iets overnemen.
't Deed me een beetje denken aan The Great Global Warming Swindle, het antwoord op Al Gore zijn Inconvenient Truth. Er komen ook wetenschappers aan het woord, maar er wordt toch regelmatig met modder gegooid. En stevig onderbouwd klinkt het toch ook niet bepaald... Jammer, want het luidste geschreeuw vindt altijd de meeste toehoorders.

18/06: De stakingen

Vanmorgen vertelde Radio 1 dat de politie geprobeerd had een hoopje boeren tegen te houden om de E411 op te rijden richting Brussel. Tevergeefs, want ze wisten via een akker de berm over te rijden en zo toch op de snelweg te parkeren. Vervolgens werd er onderhandeld of er al dan niet mocht doorgereden worden met de tractor op de snelweg. Twee keer raden wie z'n gelijk heeft gehaald... Het stakingsrecht is ťťn ding, maar hier had de arm der wet diezelfde wet toch volledig onder de arm? :) Ik had die boerkes al lang van de snelweg geflikkerd...
De Vlaamse boeren pakken het net iets anders aan: in drie provincies gaan ze in de buurt van enkele grote supermarkten hun producten verkopen aan boerenprijzen om zo te illustreren hoe dramatisch laag de prijzen liggen die de sterke spelers in de keten betalen aan de producenten. Wat tegen 13u nog niet verkocht is, wordt o.a. gratis weggegeven aan Poverello.
Da's dan vergelijkbaar met een betaalstaking bij De Lijn, waarbij alles wel stipt rijdt, maar er niet moet betaald worden: zo doe je wel je werkgever pijn en niet de pendelaar. Klein verschil: het verlies van inkomsten is in dit geval wťl nog voor de boeren zelf en niet hun onbestaande werkgever. Maar ze hebben groot gelijk, want ze worden inderdaad uitgemolken. Jammer dat zij niet kunnen profiteren van de hoge voedselprijzen, hetgeen het vermoeden alleen maar sterkt dat de prijsstijgingen van energie, voeding, e.d. een niet zo voor de hand liggende oorsprong hebben. Ik denk bijvoorbeeld aan het verwijt dat de biobrandstoffen aan de oorsprong zouden liggen van de hoge prijs voor voedselgewassen. Lulkoek natuurlijk, want de teelt van energiegewassen in BelgiŽ was sowieso nog marginaal. En er werd hiervoor ook extra ruimte ingezaaid die anders braak had blijven liggen... Hetzelfde met de olieprijs. Er is inderdaad heel weinig marge tussen productie en consumptie, maar is die al voldoende om nu al zo'n hoge prijs te verantwoorden?
Uiteindelijk komt het er natuurlijk op neer of deze situatie van oplopende prijzen op relatief korte termijn zal stabiliseren. 'k Vrees alvast van niet...

17/06: de laatste schooldag

't Is ondertussen al een paar keer in 't nieuws geweest: heel wat kinderen geven er blijkbaar op de laatste schooldag al de brui aan om op vakantie te vertrekken. Op deredactie.be staat vandaag een poll die de mensen vraagt of zij het zouden tolereren dat hun kind de laatste dag mist. Het voorlopige resultaat is 63% van de 3.600 stemmers dit ontoelaatbaar vindt! Normaal gezien vind ik de resultaten redelijk voorspelbaar, maar dit? Wat is er nu zo speciaal aan die laatste schooldag? Misschien wordt de klas nog opgeruimd, afscheid genomen, enz., maar voor de rest is deze dag toch volledig overschat? Misschien zelfs het hele schooljaar, maar dat is misschien stof voor een andere en langere discussie :)