Reacties

11/10: Boete zonder schuld & De schaduw van de wind



If everything seems to be going well, you obviously don't know what the hell is going on.

... is een schitterend citaat uit Murphy's Law dat ik op mijn beurt citeer uit Boete zonder schuld - Rechter achter de tralies van Jan Beirens. 'k Heb er verschillende weken over gedaan om het boek uitgelezen te krijgen, maar onterecht eigenlijk, want het verhaal is meer dan de moeite waard. Een stukje van de achterflap:

Eind november 1996 wordt Jan Beirens, rechter aan het Gentse hof van beroep, opgepakt op verdenking van corruptie. Hij belandt voor 87 dagen in de gevangenis van Vorst. (...) Naarmate de dagen vorderen, blijkt dat zijn dossier ondraaglijk licht weegt.

Het interessantste is ongetwijfeld het waarom van deze hele farce. En Beirens houdt zich op geen enkel vlak in, zijn opgestapelde frustraties worden schitterend verwoord en uiteindelijk sta ik echt nog verbaasd van de kalmte en redelijkheid die hij heeft weten te bewaren. Echt een knap, spannend, grappig en soms angstaanjagend dagboek.

Mijn vorige leesavontuur spookt trouwens nog steeds rond in m'n hoofd. Het is ongetwijfeld het beste boek dat ik ooit gelezen heb. Heel talrijk is m'n collectie weliswaar nog niet, want tijdens de lagere en middelbare school had ik een grondige hekel aan lezen. Opgedrongen literatuur en alle bijhorende besprekingen, weet je wel... Als ik maar eens de kans kreeg om het onderwijs te hertekenen... Maar goed, da's misschien stof voor een volgend berichtje :)
Het boek waarover ik het heb is De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafůn. Volgens mij staat het nog steeds in de top-10 van bestverkopende boeken, want toen ik het kocht waren er al 250.000 Nederlandse vertalingen over de toonbank gegaan.

In het oude centrum van Barcelona ligt her Kerkhof der Vergeten Boeken. Hoofdpersoon Daniel Sempere wordt door zijn vader, weduwnaar en boekhandelaar, meegenomen naar deze geheimzinnige, verborgen wereld van verhalen.
Vanaf dat moment neemt Daniels leven een wending die hij niet had kunnen voorzien. Hij mag een boek uitzoeken en kiest De schaduw van de wind van JuliŠn Carax. (...) Hij wil alles weten over het boek en de schrijver en merkwaardigerwijs lijken alle mensen die hij ontmoet (...) deel uit te maken van het grote spel waarvan het boek het middelpunt vormt.


... en dan weet je eigenlijk nog niks concreets over het verhaal, dus oordeel niet te vroeg. 543 bladzijden lang was ik aan het boek gekluisterd en nog nooit was ik zo gefascineerd door een verhaal. In de boekhandel is zelfs een klein reisgidsje van Barcelona te koop dat je de plekjes toont die in het boek (waarschijnlijk) bedoeld worden. En hoewel ik Barcelona nog niet gezien heb, wil ik er ook niet per se naartoe. Het romantische beeld van de stad dat ik nu heb opgedaan, verwoven met de krachtig verwoorde geschiedenis van de opgroeiende Daniel, wil ik niet verstoord zien. Het is net zoals Charlotte tegen Bob zegt op het einde van de film Lost in translation: "Let's never come here again because it will never be as much fun."
Ik ben er geweest en het was leuk.

Reacties geplaatst

Hey,

Vond "Schaduw van de wind" ook de moeite. Van een andere categorie, maar eveneens spannend (en nog veel meer) Juli Zeh "Speeldrift".
07/01 14:54:08

Add comment

U moet ingelogd zijn om op dit bericht te reageren.