Reacties

06/01: De Engelenmaker



Deze roman van Stefan Brijs is al een tijdje een van de meer populaire fictieboeken en omdat de achterflap me wel aanspraak, had ik hem dus ook gekocht:

Op 13 oktober 1984 keert na een afwezigheid van bijna twintig jaar Doktor Victor Hoppe terug naar zijn geboortedorp Wolfheim, vlak bij het drielandenpunt in de buurt van Vaals en Aken. De bekrompen dorpelingen reageren argwanend op zijn komst, zeker als blijkt dat hij drie kinderen van een paar weken oud bij zicht heeft: een identieke drieling met een schrikwekkende afwijking. Na enkele bijzondere genezingen wordt de dokter toch aanvaard in het dorp en gestaag groeit zijn populariteit. Zijn kinderen zijn echter zelden te zien en dat voedt de geruchten. Langzaam groeit het besef dat ze alle drie ernstig ziek zijn. Maar er blijkt meer aan de hand, niet alleen met de kinderen, ook met de dokter zelf die, gegijzeld door zijn verleden, een beslissing neemt die hem onsterfelijkheid moet bezorgen.

Het verhaal begint met het deel over het leven van dokter Hoppe na zijn terugkeer naar Wolfheim. Daarna wordt er in verschillende duidelijk te onderscheiden fragmenten teruggekeerd naar de verschillende fasen uit het leven van de aan het syndroom van Asperger lijdende dokter: we komen te weten op welke aparte manier hij werd opgevoed, waar zijn licht autistische karaktertrekken vandaan komen, hoe zijn geloof in Jezus steeds een belangrijkere rol begon te spelen,...
Het wordt gelukkig nergens te verwarrend, dankzij de duidelijke structuur en de heel goed leesbare taal. Soms is het wel een beetje bizar om, over zoveel pagina's gespreid, een volledig fictieve biografie te lezen. Naarmate het einde van het 429 pagina's tellende boek nadert, verandert de stijl wel grondig... De biografie slaat om in een thriller, houdt je meer en meer in zijn greep en eindigt uiteindelijk in een prachtige, dramatische finale, helemaal in lijn met het beeld dat je onderweg van de hoofdrolspeler had opgebouwd. En laat het verhaal rond zijn drie kinderen nog redelijk voorspelbaar zijn, de rest van het verhaal is het helemaal niet.
'k Ben dus behoorlijk tevreden dat ik dit blokje papier heb uitgelezen!
Wat ik echter wel merkwaardig vond, en misschien kan iemand dit bevestigen?, is dat het deel van het verhaal dat zijn terugkeer beschrijft, dus vanaf 1984, zich heel wat vroeger lijkt afgespeeld te hebben. Misschien rond de jaren vijftig of zestig... Een concreet voorbeeld om dit te schetsen heb ik niet meer, maar het beeld dat ik me vormde van Wolfheim en zijn inwoners was volgens mij heel wat ouderwetser. Of ben ik zelf effectief al zo oud?? Aiai...

Reacties geplaatst

Ik vond het boek wel zeer boeiend op bepaalde momenten maar wel af en toe verwarrend. uiteindelijk als alles aan het licht kwam in het laatste deel (deel 3) werd me alles duidelijk.
25/03 21:10:46

Add comment

U moet ingelogd zijn om op dit bericht te reageren.