Reacties

28/02: De Verdenking



Tijdens m'n laatste bezoek aan de boekhandel zag ik enkele exemplaren liggen van De Verdenking van Michael Robotham. Volgens de sticker kostten ze slechts § 4,95... Normaal gezien heb ik dan het vermoeden dat er iets grondigs mis moet zijn met het boek, maar de achterflap deed me toch het tegenovergestelde vermoeden. En zo liep ik dus buiten met De Verdenking (en Alibi van Pieter Aspe). Over het boek van Aspe valt trouwens weinig te zeggen: 'k heb tot nu toe nog geen uitschieters ontdekt in zijn werk, dus ook dit was gewoon een aangenaam verhaaltje dat ik met plezier heb uitgelezen.
De Verdenking kon me echter heel erg boeien. Jammer genoeg is het geven van een samenvatting niet m'n sterkste kant, dus laat ik effe de achterflap citeren:

Joseph O'Loughlin is gelukkig getrouwd, heeft een leuke dochter en een aardige carriŤre als psycholoog. Maar zelfs een volmaakt leven kan aan een zijden draadje hangen. Een vermoorde vrouw, een gefrustreerde patiŽnt en een uit de hand gelopen leugen om bestwil betekenen Josephs ondergang. Uiteindelijk moet hij alles riskeren om de moordenaar te ontmaskeren en zijn familie te redden.

Toen de problemen voor het hoofdpersonage zich begonnen op te stapelen heb ik me wel enkele keren geŽrgerd aan deze psycholoog die blijkbaar zelf helemaal in een knoop gedraaid zit. Soms had ik moeite om me in te leven en me voor te stellen waarom hij precies die beslissingen nam, maar uiteindelijk kregen andere elementen de bovenhand, zodat de lichte ergernis kon wegebben.
Het is terecht een literaire thriller, maar het verhaal leest niettemin als een echte pageturner: je blijft qua spanning niet bepaald op je honger zitten. En de superheldallures die het hoofdpersonage soms lijkt de hebben, gaan hem eigenlijk prima af, hetgeen niet altijd het geval is in de boekjes van Aspe. Het feit dat alle moordintriges daarenboven nog perfect verweven zijn met de persoonlijke ondergang van het hoofdpersonage maakt het alleen maar beter. Naarmate het einde nadert, merk je ook dat alles op een natuurlijk manier weer op zijn pootjes zal vallen en dat gevoel is helemaal correct. Gelukkig maar, want ik vind het een teken van zwakte als een auteur beroep moet doen op een of andere flauwe en onverwachte wending om een verhaal toch nog op een bijzondere manier te laten eindigen. Dit verhaal blijft je echt wel even bij en da's ook helemaal terecht.
Het was ongetwijfeld de best bestede § 4,95 in een boekhandel tot nu toe en tussen het schrijven van dit tekstje door heb ik zijn andere boek, Het Verlies, al besteld.

Reacties geplaatst

Nog geen reacties

Add comment

U moet ingelogd zijn om op dit bericht te reageren.