Reacties

11/08: M'n tweede medaille



Zaterdagavond om 19u20, na 22u en 20 minuten gestapt te hebben, bereikte ik voor het tweede jaar op rij de eindstreep in Bornem. Vorig jaar was ik overtuigd dat ik het nooit nog zou proberen, maar uiteindelijk, toen de voorinschrijvingen al een tijdje bezig waren, wist ik toch nog van gedachten te veranderen. Dit jaar, hoewel ik er iets langer over gedaan heb dan vorig jaar en m'n conditie volledig ondermaats was, keerde het enthousiasme al heel wat sneller terug... Volgend jaar sta ik gegarandeerd weer in Bornem, met misschien wel 10.000 wandelaars rond me. Ze zijn in ieder geval goed op weg, want dit jaar werd alweer een record gebroken: 9.597 mafketels stonden afgelopen vrijdag om 21u klaar om aan de onmogelijke opdracht te beginnen. 5.848 lopers en wandelaars zijn erin geslaagd om de opdracht ook succesvol te volbrengen, maar eigenlijk maakt dat weinig uit: iedereen gaat door tot de dood, of dat nu al aan de beruchte Duvel is, of pas in de tent met het diploma, de medaille, de ananas, de sticker en Bornem tripel in de hand. En de onbeschrijflijke ervaring om na 99 kilometer sterven die laatste duizend meter te mogen meemaken met de aanmoedigingen en het applaus van al die mensen die je nog nooit in je leven gezien hebt, maar die toch met volle bewondering naar elke passant staan te juichen. Onbeschrijflijk is dan nog een understatement. Getuige daarvan de tranen die ik alweer niet kon bedwingen en die zelfs al over m'n wangen liepen tijdens de laatste tien kilometer, toen aan de voorlaatste post, Sint-Amands, verkeerdelijk stond aangekondigd dat de volgende post, Branst Zates, zich op 7,7km bevond. Een onmogelijke tocht als je erop rekent dat de laatste veertig kilometer opgedeeld is in hapklare brokjes van ongeveer 5 kilometer, zodat je slechts hoeft te denken in periodes van ťťn uur. Een snelle inventarisatie van m'n rugzak leerde me dat 7,7km heel moeilijk zouden zijn. Normaal eten kreeg ik zoals gewoonlijk al heel lang niet meer binnen, dus ik moest het hebben van energiedrankjes en andere zoete troep. En net daaraan ontbrak het me al... Op weg naar Branst loop je over een stuk Scheldedijk dat je perfect zou kunnen gebruiken in een wiskundeles voor beginners waarin je moet uitleggen wat "oneindig" betekent. Tijdens die laatste etappe zag ik me nog door m'n benen gaan en gewoon neervallen op de gloeiend hete dijk (doet me eraan denken dat ik eerstdaags nog met een bomgordel de gebouwen van het KMI moet binnenstappen, want tot vlak voor de tocht werd er bewolkt weer voorspeld: een dikke twee uur zonneschijn zouden we te zien krijgen, maar in plaats daarvan werden we gewoon uitgerookt als in de Sahara) en in gedachten nam ik al afscheid van alle wandelaars rond me die straks onder het applaus Bornem weer zouden binnenwandelen. Tot ik plots iedereen de dijk zag afdalen richting Branst. Hallelujah... Het bord was fout! Even gerust, sinaasappel, water, speculoos naar binnen, laatste keer rechtgestaan, babbeltje gedaan met nog een paar onbekenden, vertrokken, dijk weer afgedaald naar Bornem, gefinisht. Als in een droom...
Bornem, tot volgend jaar!! Voor de 40e editie...

Reacties geplaatst

Dikke proficiat!! Heel knappe prestatie, en ik herken al dit alles vermits ik al 8 maal aan de start stond. En telkens zeg ik tegen mezelf: "Dit is de laatste keer", maar wedden dat ik er in 2009 weer sta:-)
12/08 19:29:43
Ik heb mijn eerste medaille binnen. Ook eerst keer dat ik mee deed.
Ik was binnen om 18.34.
22/09 19:07:53

Add comment

U moet ingelogd zijn om op dit bericht te reageren.