Reacties

29/09: Het is 27 jaar, heeft bruin haar, groene ogen en het vliegt.



September 2007. Voor de zoveelste keer ben ik weer van de partij op de jaarlijkse ballonmeeting tijdens de Vredefeesten in Sint-Niklaas. Warmeluchtballonnen interesseren me al enkele jaren, niet dat ik er iets van verzamel, of foto's aan m'n muur hang, maar het is een heel intens gekriebel dat maar niet stopt. Tot een jaar of vijf geleden zat ik zelf in een balloncrew om de Profiballon vliegklaar te maken en achteraf weer veilig in te pakken. De jaren daarna fietste ik regelmatig een keer achter een ballon aan. Deels voor m'n conditie, deels voor de foto's die ik onderweg maakte, en deels om het enthousiasme van de pas gelande passagiers te kunnen opsnuiven. Maar in september 2007 nam ik het besluit om iets te doen met de kriebel: ik zou warmeluchtballonpiloot worden.
Ondertussen heb ik m'n medische keuring doorstaan, m'n radiolicentie behaald voor de communicatie met de luchtverkeersleiding, m'n theorie-examen gedaan en m'n vliegvergunning en vliegboek ontvangen. Next step: praktijk.
En een klein detail: een jaar lang heb ik enkel m'n vriendin erbij betrokken, niemand anders was op de hoogte...

Bereidwillige helpers die m'n crew willen vormen mogen me altijd contacteren, maar voor iedereen die geïnteresseerd is, vind je hieronder het volledige verhaal dat ik sinds eind vorig jaar ben beginnen bijhouden. 't Is nogal lang. :)

28/12/2007:
Sinds oktober 2007 heb ik weer een paar dingen bijgeleerd:
In het World Trade Center III in Brussel werken een stel onvriendelijke en afgrijselijk inefficiënte ambtenaren. Maar misschien is dit per definitie altijd zo... Vanuit één bepaald lokaal kwamen constant radiogeluiden, gelach en de meest onnozele discussies over televisieprogramma's. Urenlang. En zelfs de stank van sigaretten. Net op die verdieping. Ik kon enkel op m'n klok kijken, vaststellen dat ik een uur na het begin van m'n afspraak nog steeds tevergeefs zat te wachten en dat ik die dag nog geen hap had mogen eten. Uiteindelijk mocht ik beginnen aan de eerste doktersbezoeken in de verschillende kantoren op die verdieping, maar de vriendelijkheid was heel ver te zoeken. Behalve bij die jonge kerel van de klinische biologie en het duo dat het neus-, keel- en ooronderzoek deed en onder andere als doel had om me misselijk en draaierig te maken. Mission failed! Haha.
Ook in het militair hospitaal van Neder-Over-Heembeek vind je wel je portie aan belachelijk overheidsgedoe, zoals het salueren van militairen in burger die met hun sportzakske het ziekenhuis binnenwandelen voor een of andere ingreep. Neem trouwens best je GPS mee naar binnen, want de omvang van het gebouw is immens en de bewegwijzering heeft er regelmatig de pest in. En het ziet er soms heel erg gedateerd en martelkamerachterig uit... 'k Zou er zeker niet graag blijven overnachten.
Ik heb ook geleerd dat ze in The Club in Zelzate een heel zaaltje verlichten met gloeilampen. Een geroutineerd energiebesparingsventje als ik komt dan al snel tot de conclusie dat hier voor meer dan 500 Watt aan lichtgevende, peervormige kachels branden. Vul dezelfde armaturen met spaarlampen en het zou nog slechts een goeie 100 Watt zijn. Binnenkort schrijf ik de eigenaars een beleefd briefje. Dit geheel terzijde natuurlijk :)
Ik ken nu ook een paar leuke weetjes, zoals het NAVO spellingsalfabet, de samenstelling van het luchtruim op eender welk punt in België en ik kan perfect de radiocommunicatie voor een volledige VFR-vlucht verzorgen met de luchtverkeersleiding van bijvoorbeeld Oostende, Brussel, Luik of Antwerpen.
Blijkbaar is het ook heel eenvoudig om elke week stiekem weg te vluchten na 't avondeten, met als excuus dat ik naar m'n vriendin ga, terwijl iedereen eigenlijk weet dat zij op die bewuste avonden zelf nooit thuis is.

11/01/2008
We zijn nu weer een paar weken verder en gisteren heb ik als een van de eersten de toelating gekregen van onze instructeur om te mogen deelnemen aan het radio-examen van de FOD Mobiliteit en Verkeer, ofte het Bestuur der Luchtvaart! Je mag immers niet zomaar zelf beslissen wanneer je klaar denkt te zijn om de testen af te leggen. Het is echter nog steeds wachten op de resultaten van m'n medische keuring, want die is ondertussen al een maand geleden gebeurd in het WTC en het militair hospitaal.

06/02/2008
De reden van de vertraging is ondertussen bekend geraakt en opgelost. Vanmorgen ben ik voor een bijkomend cardiologisch onderzoek naar Elsene gemoeten. De oproepingsbrief kreeg ik vlak voor m'n vertrek richting Florida, dus het spookte daar toch regelmatig door m'n hoofd. Ondertussen weet ik echter dat ik me geen zorgen hoef te maken: het ging om een kleine afwijking op m'n cardiogram, maar de nieuwe testen en m'n negatieve antwoorden op alle vragen rond hartproblemen leverden een positief resultaat op. Ik ga nog niet dood, maar m'n hartslag is wel steeds hoger dan gemiddeld. Nu op naar volgende week, want dan mag ik m'n radio-examen gaan afleggen! En ondertussen gaan elke donderdag de theorielessen dapper verder om uiteindelijk warmeluchtballonpiloot te worden!

13/02/2008
Misschien moet ik me toch nog zorgen maken... Terwijl ik zat te wachten in het Communicatie Centrum Noord, vlak boven Brussel-Noord, waar de FOD Mobiliteit en Vervoer (Bestuur der luchtvaart, Belgocontrol,...) gehuisvest is, vertelde een collega-cursist me dat afwijkend kleurenzicht toch een probleem zou kunnen vormen om te mogen vliegen met een warme luchtballon. In beroep gaan zou echter zeker nuttig zijn, want kleurenzicht is dus echt wel voor niks nodig. En ik had net al zoveel stress voor m'n allereerste examen dat binnen enkele minuten zou beginnen! Maar 'k heb m'n vertrouwen toch nog niet verloren. 't Bewijst echter wel dat het toch een goed idee is geweest om alles zo lang mogelijk geheim te houden voor iedereen. 'k Had geen zin om eerst met m'n grootse plannen uit te pakken, om daarna misschien te moeten gaan uitleggen dat het op een teleurstellende sisser was uitgedraaid.
Maar goed, ik zat daar dus te wachten om deel te nemen aan m'n radio-examen. Toen het zover was gingen de zenuwen al snel weer over, want de korte theorievragen waren 100% voorspelbaar geweest en ik kon perfect antwoorden. Daarna mocht ik m'n headset opzetten en een gesimuleerde vlucht uitvoeren tussen de luchthavens van Oostende en Antwerpen via twee vastgelegde bakens. Ook hier: supersimpel. Tot op het punt dat ik werd overgedragen van Oostende Tower naar Oostende Approach... Toen hij als verkeersleider plots antwoordde met een say again op m'n melding dat ik op 3.000 ft vloog, voelde ik nattigheid. Ik keek naar m'n kladpapiertje, zag echt wel 3.000 staan, en herhaalde m'n hoogte. Blijkbaar ging m'n ATC clearance maar tot 1.000 ft en niet 3.000. Dit is dus een fout die je licentie kost en op het examen wil zeggen dat je onmiddellijk je boeltje mag pakken en vertrekken. Hij liet me na een terechtwijzing echter verdervliegen tot vlak voor de landing in Antwerpen. Een goed teken dacht ik, want toch mogen verdervliegen, maar toch de vlucht niet moeten afwerken, betekent dat er voldoende argumenten waren geweest om me alsnog te laten slagen. Toen de headset weer af was heb ik me onmiddellijk verdedigd en m'n kladpapier getoond. Immers, vlak na m'n klaring tot 1.000 voet van EBOS Tower volgende er wel degelijk eentje tot 3.000 van EBOS Approach! Heel toevallig... Volgens mij had hij dus gewoon een foute regel afgelezen van z'n papiertje...
Het belangrijkste is dat ik nu m'n radiolicentie op zak heb. Met m'n bewijs van dit examen moest ik nog enkele straten verder naar het BIPT (die doen dus blijkbaar meer dan alleen maar op de kap van Belgacom zitten) om een eedaflegging te doen (= papierke ondertekenen. Viel dat effe tegen...), om daarna dus dit bewuste pasje te ontvangen.
We hebben weer een horde genomen, maar de weg is helaas nog lang...

18/02/2008
Hoera! Vandaag opnieuw een brief van de overheid in de bus met het verslag van m'n medische keuring en... m'n keuringsattest voor klasse 3! Weliswaar met twee beperkingen: ik mag enkel overdag vliegen (maar da's dus al geen probleem aangezien een ballon in ons land niet anders mag) en moet een reservebril bij me hebben. Ik veronderstel dat dit nog niet nodig zal zijn tijdens m'n instructievluchten, dus dit moet nog maar effe wachten.
Deze zaterdag staat er normaal gezien een bezoek aan de luchtverkeersleiding van Antwerpen op het programma maar helaas... ik kan er niet bijzijn. Da's toch wel een beetje jammer want enkele jaren geleden had ik een vaag idee om luchtverkeersleider te proberen worden. Enerzijds houdt dit echter een heel strenge en stevige selectieprocedure in, en anderzijds ben je dan ook gebonden aan die ene job. Een opleiding tot luchtverkeersleider is immers behoorlijk specifiek, en als je het na een tijdje voor bekeken wil houden weet ik niet of je nog kan terugvallen op iets anders. Maar m'n kleurenzicht had me misschien al vrij snel een njet opgeleverd, wie weet...

14/03/2008
Ondertussen zijn we al 21 lesweken gevorderd en 't begint echt wel zwaar te worden. Na de radiocursus is er ondertussen ook al een over de reglementering en meteo gepasseerd. Navigatie wordt de volgende. Het tempo ligt hoog en de inhoud van de cursussen is echt wel stevig te noemen. In totaal moeten we voor al deze onderdelen samen 75% scoren op het grote theorie-examen. Voor ieder individueel onderdeel is 50% voldoende, behalve voor het stuk over reglementering, want ook daarop moet 75% behaald worden. Naar 't schijnt zou meteo het lastigste vak zijn en de meeste examenongelukken opleveren. Voorlopig zou 'k er nog niet te veel van bakken, want van de lessen over reglementering heb ik alles, op één les na, gemist. En van meteo begrijp ik het meeste wel, maar 'k heb er nog niet echt veel voor gedaan. Aiai... 'k Begin weer te hervallen in m'n hogeschoolgewoontes. Maar dit interesseert me echt en ik wil niks liever dan de finish bereiken. Dit laatste deed me trouwens op het idee komen dat het wel eens tijd wordt om m'n motivatie eens uit te schrijven. Waarom ben ik hier eigenlijk mee gestart? Tot een jaar of vijf geleden was ik nog balloncrew bij Patrick Roelant en z'n Profi-ballon. Daarnaast fietste ik ook af en toe eens achter een ballon aan (goeie conditietraining als de wind wat wou meewerken), gewapend met m'n fotocamera. En tijdens de Sint-Niklase Vredefeesten was en ben ik ook altijd drie dagen lang op de Grote Markt te vinden om het ballonevenement mee te maken. Afgelopen zomer heb ik de draad weer een keertje opgenomen door een ballon of twee te achtervolgen, maar dat was dan ook alles. Elk jaar, tijdens de Vredefeesten, begon het toch weer te kriebelen om terug eens te crewen. Maar echt prestigieus kan je zo'n taak niet noemen. Niet dat het me daarom te doen is, maar toch. Ik ben wel afgestudeerd geraakt van school, heb nu een leuke job en een mooie carrière voor me, maar dat is het zo'n beetje. Goochelen en muziek spelen doe ik enkel voor mezelf en daarvoor zal ik al zeker niet herinnerd worden. 'k Wil gewoon een keer iets speciaals doen. Iets wat niemand anders doet. Even breken met het normale leven en aan iets beginnen wat niemand zou verwachten, en wat nog leuk is ook! 'k Zie het me echt al doen, zo met afspraken en klanten en opstijgplaatsen zoeken en vliegen en napraten en dat alles... misschien wel met een ballon gesponsord door m'n werkgever?
Als je eens wil meedromen met mij, luister dan eens naar L'Equilibrista van Eros Ramazzotti. Laat hieronder je e-mailadres achter en ik stuur het je op via iTunes. De tekst kan je hier, ook in het Nederlands, meevolgen. 'k Ben echt benieuwd hoe het daar zal zijn, met de controle in eigen handen, in de stilte van het blauwe.

03/04/2008
't Is gedaan! We zijn 24 lessen ver en ook de laatste pagina's zijn er doorgejaagd. Vorig jaar zou slechts een vijfde van de cursisten het examen gehaald hebben. Afgelopen maandag is onze eerste klasgenote alvast gegaan en met succes! Ze heeft 52 van de 55 vragen weten te onthouden, dus die krijgen we nog per e-mail. Onze lesgever zal ook nog een paar oudere examens opsturen. Op 8 mei zien we mekaar dan nog een keer terug, om een proefexamen af te leggen. Voor het radio-examen hadden we eerst zijn handtekening nodig om te mogen deelnemen, maar voor het grote theorie-examen is iedereen vrij. Maar 'k ga toch meedoen met het proefexamen. 't Is immers m'n bedoeling om voor de verandering eens van de eerste keer te slagen in het echte examen. En daarna, de lucht in met Christophe Saeys, de instructeur! 't Begint echt wel dichtbij te komen... Op het einde van de zomer van vorig jaar besliste ik om Christophe een keer op te bellen om wat informatie te vragen en effe later kon ik al beginnen met een cursus. En nu staat het examen en de praktijk al voor de deur! 't Begint me wel meer en meer te dagen dat ik iets aan die verdomde hoogtevrees moet gaan doen, maar 'k heb al gelezen dat er blijkbaar wel meer piloten zijn die met hoge manden vliegen, net om de hoogtevrees te beperken. Misschien moest ik eerst nog maar eens een gewoon vluchtje boeken, of terug gaan crewen.

11/06/2008
Om 8u30 werd ik in het CCN in Brussel verwacht om bij de FOD Mobiliteit en Vervoer het theorie-examen te gaan afleggen. Vier onderdelen moest ik succesvol afronden met een resultaat van 75% op reglementering, 50% op meteo, 50% op navigatie en 50% op aërostatica. Het totaalpercentage moest echter ook 75% bedragen. En daar ging ik de mist in: alle individuele onderdelen waren in orde, maar in totaal scoorde ik slechts 70%. Da's dus 84 euro down the drain en een herexamen. Hopelijk ben ik er dan wel door, want anders moet ik drie maand wachten eer ik me opnieuw mag inschrijven. Faal ik in totaal vier keer, dan moet ik m'n droom laten schieten. Met m'n hogeschoolcarrière in het achterhoofd is dit nog zo geen denkbeeldig scenario :) Maar goed, kop op, en ik schrijf me straks onmiddellijk weer in voor de tweede poging! 'k Had er eerlijk gezegd toch gene klop voor gedaan, dus het was te verwachten. De volgende keer zal ik wel iets beter voorbereid gaan.

26/06/2008
De tweede poging dus. Daar stond ik weer met m'n rugzakje en m'n zenuwen aan de balie van het Bestuur der Luchtvaart. 'k Heb het examen razendsnel afgewerkt, niks nagelezen en onmiddellijk m'n resultaat afgedrukt aan de kiosk. En wat zei het blaadje? 84%! Hoera! En dat terwijl ik gisteren alles gewoon één keer extra gelezen had. Op reglementen had ik zelfs alle dertig vragen juist. De theorie is dus helemaal achter de rug en ik mag aan de praktijk beginnen denken! Binnenkort bel ik nog wel een keer met de instructeur... En 'k zal ook maar al een keer beginnen nadenken over hoe ik het allemaal ga vertellen aan m'n familie en zo.
Het is nog maar net begonnen...

September 2008
De lessen en examens en testen zijn ondertussen gedaan en ook mijn oefenvergunning en vliegboek heb ik aangevraagd (weer een goeie 130 euro) en ontvangen. Het wordt superhard menens en niemand weet nog van iets. Afgelopen vrijdag 26 september ben ik voor de eerste keer weer gaan crewen, samen met Lenny Cant, de piloot van de Aardbei van Hoogstraten. Trouwens, als je denkt dat het gewoon een rode ballon is met wat groene blaadjes erop, think again, want het blijkt dus écht niet zo eenvoudig te zijn om zo'n ballon correct uit- en opgevouwen te krijgen. Zo één blaadje vult immers meer dan een gemiddelde huiskamer en heeft slechts een kleine opening aan de binnenkant van de ballon om de lucht er weer uitgeperst te krijgen. Bovenaan staat er dan nog een steeltje op met daaronder de parachute en het systeem om de ballon te laten leeglopen. Niet echt evident allemaal...
Twee dagen erna, afgelopen zondag 28 september, ben ik het dan eindelijk aan m'n familie gaan vertellen. Ik ben dus helemaal klaar om aan de praktijk te beginnen, op voorwaarde dat ik een crew bijeen kan sprokkelen om me te helpen natuurlijk. En het weer moet ook een beetje willen meewerken.
Ik hou jullie op de hoogte van het vervolg en misschien tot binnenkort in m'n ballon?

Reacties geplaatst

Nog geen reacties

Add comment

U moet ingelogd zijn om op dit bericht te reageren.