Reacties

24/10: Dodentocht 2010



Normaal gezien ben ik er heel wat vroeger bij om te bloggen over de Dodentocht, maar nu is het inderdaad hopeloos na de feiten. De reden? Ik ben een seut.
Ja, ik ben dus nog steeds kwaad op mezelf omdat ik niet heb meegewandeld. Ik was slecht voorbereid (hoewel dat eigenlijk al een pluspunt is gebleken), liet me afschrikken door het weerbericht en zou de 100 kilometer alleen hebben moeten wandelen, aangezien de enige bekenden er een iets steviger tempo op nahielden dan ik. Aan het gezelschap kon ik waarschijnlijk weinig veranderen, maar het weerbericht bleek hopeloos fout te zijn geweest. Het was prachtig weer, niks meer en niks minder. Om niet thuis te zitten bokken, ben ik dan toch maar op m'n fiets gesprongen en vanuit Stekene, via het veer in Branst, naar Puurs gefietst om wat te gaan supporteren. En om mezelf nog wat meer te jennen omdat ik zo'n twijfelaar was geweest.
Helaas had ik -volgens het wrede lot- m'n lesje om volgend jaar wťl terug aan de start te staan nog niet geleerd, want… meestappen kost immers ongeveer 30 euro, niet meestappen echter zo’n 450. Auw.
Tegen de avond was ik teruggereden richting Bornem (deze keer met vier wielen onder me) om naar de finishers te gaan kijken, maar de terugrit bleek onmogelijk gemaakt te zijn door de politie van Klein-Brabant en takeldienst De Doncker.
Het rekeningnummer van Onmiddellijke Inningen zit al in m'n favorietenlijstje van internetbankieren, maar hier had ik het toch effe moeilijk mee. Zonder het te weten stond ik (samen met half BelgiŽ) op een fietspad geparkeerd langs de Hingenesteenweg. Inderdaad, er stond een passend verkeersbord in het begin van de strook, maar als je dat bord had gemist in de Dodentochtse chaos, dan kon je 't niet weten. Kijk op deze foto maar een keer naar het verpieterd stukje asfalt tussen de wagens. Trouwens, denk je echt dat die hele rij bewust op een fietspad zou parkeren? Hier nog een plaatje, ik stond op de plaats van de grijze CitroŽn vooraan in beeld. Mijn rechtvaardigheidsgevoel werd hier toch grondig aangetast… De ene na de andere takelwagen reed af en aan, maar het fietspad dat de facto een parkeerstrook was geworden, stond even snel weer helemaal volgeparkeerd. Wat me vooral tegen de borst stoot is het repressieve karakter van deze takeloperatie. Over de hele lengte van de straat was tijdens het wachten op een takelwagen die me een lift kon geven geen enkele politieagent te zien om de parkeerders te waarschuwen. Preventief optreden rendeert natuurlijk niet zo erg voor de kassa van de politiezone in kwestie...
Het wordt dan alleen maar pijnlijker als je bij de takeldienst in de rij staat achter een wandelaar uit de Oostkantons. Dan heb je 100 kilometer in de benen, werd je door de organisatie verteld dat je daar mocht parkeren tijdens de tocht, en kan je eerst nog je wagen gaan zoeken alvorens erin te stappen voor nog een veelvoud van die 100km.
Als ik een boete mentaal kan balanceren met een gevoel dat ik inderdaad fout heb gehandeld, dan wind ik me nog geen secondelang op (ok, of misschien toch een paar seconden), maar hier heb ik het toch even moeilijk mee. Mag ik daarom enkele suggesties meegeven? Aan de politie van de zone in kwestie: werk preventiever i.p.v. tientallen bestuurders in de gordijnen en in de kosten te jagen. Aan de burgemeester van Bornem: doe iets aan het fietspad, want volgens mij hebben wij de fietsers nog een dienst bewezen door ze te verplichten niet op dit mijnenveld te verongelukken. En aan de organisatie van de Dodentocht: indien jullie op de hoogte waren, had het dan een keer omgeroepen in de tent…
Medeslachtoffer Franky Caluwť haalde er in ieder geval alvast De Streekkrant bij en verscheen eind september met dit artikel in de krant. Ik stuur hem alvast een mailtje.
En volgend jaar, oh volgend jaar sta ik zo hard weer aan de start!!!

Reacties geplaatst

Dag Joris. Frank en ik hebben je reactie gelezen en we kunnen je zeggen dat we met gelijkaardig frustraties zitten. We zijn tot bij de commissaris geweest van Bornem en die raadde ons aan om als we niet akkoord waren, de boete te contesteren en dat heb ik dan ook gedaan en er de nodige foto's bijgevoegd.
Als het duidelijk was geweest dat het een fietspad is, hadden we er niet geparkeerd.
Wij zijn aangekomen om 17.50 h op vrijdagavond en om 18.10 h weggesleept. Terwijl wij parkeerden stonden er 2 politie combis en een 6-tal politieagenten aan de overzijde te praten. Niemand die ons er attent heeft op gemaakt dat er niet geparkeerd mag worden.
De takelkosten bedragen 349 eur in ons geval en ik heb takeldienst De Doncker gevraagd om mij wettelijke tarieven door te sturen, maar ik krijg enkel zijn tarieven want er bestaan geen wettelijke tarieven. Dus vraag maar raak en we zullen wel betalen. Ongelooflijk dat een takeldienst kan vragen wat hij wil en hier geen wetgeving omtrent is. Ik heb niet gevraagd om mijn auto weg te takelen.
Het verhaal is voor ons nog niet ten einde. Ik blijf deze kosten aanvechten ook al zal ik ze moeten betalen. Ik heb ook het comitť P aangeschreven betreffende het niet reageren van de politie terwijl we aan het parkeren waren. Ik heb al een reactie van hen mogen ontvangen, maar of er effectief gevolg wordt aangegeven is nog maar de vraag.
We hebben al meerdere reacties op het berichtje in de Streekkrant ontvangen van andere gedupeerden.
Ik zal hen jouw weblink doorzenden.
We gaan ook nog een brief naar de burgemeester zenden.
We houden je op de hoogte.
29/10 07:05:21

Add comment

U moet ingelogd zijn om op dit bericht te reageren.