Reacties

24/03: Doel moet blijven



Doel moet blijven

Vandaag staan er drie artikels over Doel in de Gazet van Antwerpen. Blijkbaar heb ik dus echt een goed moment uitgekozen voor mijn fotoreportage, want gisteren heb ik 60 kilometer gefietst om het Scheldedorp in beeld te brengen.
Een origineel idee is het alvast niet, want er zijn ondertussen al heel wat (ramp-)toeristen, persfotografen, cameralui en amateurs zoals ik gepasseerd, maar ook ik voelde er wel wat voor om de resten van het dorpje te vereeuwigen. Het feit dat het gisteren ook de eerste echte lentedag was maakte het alleen nog maar een beter idee.
Meer informatie over Doel vind je hier en hier.
De fietstocht naar Doel vanuit Sint-Niklaas is niet bepaald het boeiendste parcours, want het gaat quasi de hele tijd rechtdoor langs een nogal drukke weg. En eens je op de typische betonbaantjes komt wordt het wel heel wat kalmer, maar de eerste wagen die zich aan de snelheidsbeperking van 70 km/u houdt, moet ik daar nog zien. Ik kwam alvast niet aan die 70 per uur, want de strakke wind speelde m'n fietske nogal parten... Onderweg passeerde ik nog de (bekende?) Magnificent Tree van Hooverphonic.
Van zodra ik uiteindelijk het bord met "Doel" erop passeerde viel m'n mond al open. Ik lees wel elke keer de nieuwsbrief van Doel2020, en ik probeerde me wel een beeld vormen van de toestand van het dorp, maar het voor de eerste keer met eigen ogen zien is iets heel bevreemdends. Langs de Engelsesteenweg reed ik het dorp binnen en al vanaf daar zag ik de verlaten huizen, de gekraakte panden, het mysterieuze stil zijn. Bij 't naderen van de dijk passeerde ik het groenten- en fruitkraam aan het dorpscentrum De Doolen dat het dorp eens per week komt bevoorraden. Winkels zijn er immers niet meer. Inmiddels zijn er nog twee marktkramers bijgekomen.
En voor de rest: leegstand, verkrotting, heel veel stilte, een prachtig uitzicht aan de Schelde en toch nog een leuke sfeer, waarschijnlijk deels door het aangename weer en het gejoel van heel wat spelende allochtone kinderen. Voor hen is Doel natuurlijk een paradijs op aarde en ik kan hun geen ongelijk geven. De inwijkelingen en krakers houden het dorp echt nog in leven, zo beaamt ook de titel van het voorpagina-artikel van de recentste nieuwsbrief van Doel2020: "Nieuwe inwoners brengen Doel tot leven". En over leven gesproken: op 5 en 6 augustus vinden weer de Doelse Feesten met het Duimen-voor-Doel folkfestival en de Scheldewijding plaats.
Maar natuurlijk is er ook de gigantische dijk die het Deurganckdok moet afschermen van het dorp, het kon natuurlijk niet allemaal rozengeur en maneschijn zijn... En de strijd met de overheid kent ook nog geen einde, maar daarvoor verwijs ik graag voor een laatste maal nog eens naar de site van Doel2020, want nu maak ik graag plaats voor...
... mijn foto's, verdeeld over vier pagina's.

Reacties geplaatst

en zie, nu wijdt Knack er een hoofdartikel aan!
04/05 16:25:52
Dag Joris,
Proficiat met je fotoreeks over Doel.
Ik moest beschaamd zijn, ik woon zo dicht bij doel en ben nog nooit op het idee gekomen om er eens te gaan fotograferen.
Bij deze verplicht ik mezelf om dit zo vlug mogelijk te gaan doen, voor alles daar verdwenen is.
21/01 21:37:38

Add comment

U moet ingelogd zijn om op dit bericht te reageren.